Nire begietatik

Almike 2006ko negua

2006-12-30T22:46:00.000+01:00

DSCN0092
Originally uploaded by Nahikari_.

kartela2006

2006-12-11T16:34:00.000+01:00

kartela2006
Originally uploaded by Nahikari_.

kartela2006

2006-12-11T16:31:00.000+01:00

kartela2006
Originally uploaded by Nahikari_.

kartela2006

2006-12-11T16:19:00.000+01:00

kartela2006
Originally uploaded by Nahikari_.

placa_fofi_

2006-11-29T21:51:00.000+01:00

placa_fofi_
Originally uploaded by Nahikari_.

Agur!

2005-09-30T12:02:00.000+02:00

Gaur Nire begietatik begiak itxiko ditu betiko. Ez pentsa blogari izateari utziko diodanik, gustua hartu diot blogintzari.

Hautu berria egin dut eta Goienan ireki dut blog berria. Izen berdinarekin, blogspoten zeuden artikulu denak ere hor daude bloggerrekoak atalean. Beraz, Nire begietatik begiak itxiko ditu begiak. Orain www.goiena.net/blogak/begietatik aurkituko nauzue!

Milesker blog hau jarraitu duzuen guztioi!

Egun handirarte, Jagoba!

2005-09-25T12:45:00.000+02:00

Gaur Udalaitzen egon behar nintzen, ez pantalla honen aurrean, baina tendinitis batek etxean utzi nau.

Bi urte betetzen dira lagun bat galdu nuela Udalaitzen, Jagoba. Arrasaten hasi zen injenierutza ikasten astelehen baten, eta ostegun batean mendiak eraman zuen gure artetik.

Oraindik gogoratzen dut nola deitu ninduten berria emateko. Ez duzu onartu nahi gertatu dena, pentsatzen duzu Sanikora joango zarela eta kaletik topatuko duzula barrezka, oihuka, kontu kontari, ... bera zen bezalakoa. Tamalez, ez dugu inoiz topatuko Algortako kaleetatik.

Nire asmoa bertso bat botatzea zen bere omenezko plaka jarrita daukagun lekuan, pasa den urtean bezala (Udalaitzera joaten bazarete, gurutzan azpian dago jarrita). Ezin izan dudanez, joan direnei olerki bat idatzi diet, han irakurtzeko.

Jada bi urte utzi gintuzunetik,

bi urte, ez dugula elkar ikusten.

Udalaitzen magalean, patuak eroan zintuen;

oharkabean, ezbeharrez.

Halare, badakigu, eguzkiak

dis-dis egiten duenean

Sanikon, Usategin, Arrigunagan,...

gure herriko edozein txokotan,

keinu horren bitartez,

gu agurtzen zaudela.

Jakintsuek, aspaldi esan zuten,

benetako lagunak, ez direla sekula ahazten.

Zurekin berdina gertatzen zaigu, Jago.

Betiko egongo zara gurekin.

Egun handirarte, lagun!

Ez naiz olerkari iaioa, baina sentitzen dudana da. Zuretzat Jago!

(Argazkia 2003ko Algortako jaietan ateratakoa da, txoznetan. Goiko lerroan hirugarrena da Jagoba ezkerretik hasita, elastiko gorria duena)

Udako Kanpamenduko argazkiak

2005-09-21T16:54:00.000+02:00

Badakit nahiko berandu nabilela, baina badakizue informatika kontuetan ez naizela batere iaioa. Nahikoa kostatu zait flickr-en kontu bat irekitzea eta argazkiak igotzea apur-apurka. Ez daude guztiak, baina gehienak bai.

Tamalez, tarjeta bat izorratu da eta asko falta dira, baina zer egingo diogu! Askotxo daude eta asko eta asko barre egitekoak.

Aurtengo uda Villoslada en Camerosen igaro dugu, Errioxan. Uztailaren 16tik 27ra. Bero gehiegi izan dugu, baina uste dut pena merezi izan duela hara joateak. Ez ginen ume askotxo joan, 30 bat edo. Giroa bikaina eta nagusiak oso ondo portatu ziren (badakigu 16-18 urterekin nola ibiltzen diren batzuk).

Argazkiak ikusteko, hementxe klikatu: www.flickr.com/photos/nahikari

(Ikusten duzue argazkia, Aste Santu honetakoa da, Zugastietan)

Animo Iñigo!

2005-09-16T22:41:00.000+02:00

Asko erabiltzen dut messengerra adiskideekin hitz egiteko. Lagun batzuk ikustea ezinezkoa egiten zait eta gauetan beti hartzen dut tartetxo bat "mundua konpontzeko".

Badakizue irakaslea naizela. Aixerrotako instian nabil DBH 3ko ikasle batzuri bertsolaritza irakasten. Teknologia berandu iritsi zitzaidan, baina gaur eguneko gaztetxoei nahi baino lehenago, nire uste apalean. Hango ikasleekin msn bidez hitz egiten dut sarritan. Beste egunean Iñigorekin hasi nintzen hizketan, 15 urte ditu eta hauxe izan zen elkarrizketaren zatitxo bat:-

-Gauza bat kontatu diezazuket?
- Ona ala txarra?
- Kontatu diezazuket?
- Bai, esan.
- Zure amak minbizia dauka ez?
- Bai, badauka.
- Ba nire ama atzo hil zen minbiziak jota.

Zuri geratu nintzen, ez nekien zer erantzun. Saiatu nintzen tipoa lasaitzen, baina uste dut ni urduritu nintzela bera baino gehiago. Ama bat galtzea gogorra da, baina 15 urterekin are gogorragoa.

Saiatu nintzen esaten niri esan zizkidatenak amari berria eman ziotenean. Barrua husteko esan nion, ez gordetzeko ezer, saiatzeko orain arteko bizitza berdina egiten, ez aldatzea. Badakit erraza dela esatea hau guztia, agian ez zion ezertarako balio.Behintzat badaki nire laguntza daukala nahi duenerako. Atzo egon nintzen berarekin hiletan eta berriro esan nion, hor nagoela nahi duenerako. Bere irakaslea naiz, baina laguna ere bai. Animo Iñigo!

Doktor Do Re Mi eta Benedizebra

2005-09-07T15:24:00.000+02:00

Getxok zerbait ona badauka, bere eskaintza kulturala da. Kultur Etxeak oso ondo funtzionatzen du, gauza asko txarto egiten ditu (dena onartu behar da), baina beste gauza asko ederto.

Iraileko lehen egunetan Folk Festibala ospatzen da Areetako kaleetan eta karpan. Mundu guztiko eta punta-puntako artistak etortzen dira gure herria alaitzera. Beste urte batzutan, ia kontzertu denak "irensten" ditut, baina aurten bakarrera joan naiz: Oskorriren espektakulu berrira: Doktor Do Re Mi eta Benedizebra.

Kontzertua eguerdiko 12etan zen, baina 11.30etan kola egiten jarri behar izan nintzen, umez beteta zegoen ingurua. Toki ona hartzen saiatu nintzen, erdialdetik eta eserita lasai-lasai. Ikasle asko aurkitu nituen: "Bertsoren bat botako duzu, ez?" Falta zitzaidana! Ume hauek... badirudi joaten naizen leku bakoitzean bertso bat bota behar dudala!

Kontzertua hasi zen, eta gauza batek harritu ninduen: gurasoak umeak baino okerragoak dira. Bai, bai benetan nabil. Eszenatoki aurrean toki zabala jarri zuten umeak Kukubiltxoko partaideekin kanta eta abestu zezaten. Zer egin zuten gurasoek? Lasai-lasai eseri aulkietan, eta kontzertu osoan zehar altxatzen ibili ia zer egiten zebiltzan seme-alabak. Beste guraso asko behean egon ziren umeekin jolasten eta dantzatzen. Badakigu gizartea nolakoa den, beraz, hobe ez ematea garrantzia handirik.

Ez neukan entzunda disko berria, baina gustatu zitzaidan. Hori bai, abesti batzuk zail iruditu zitzaizkidan umeek ikasteko, baina umeak uste duguna baino azkarragoak dira. Kukubiltxo, beti bezala chapeau! Harrigarria egiten zituztenak sokatik zintzilik! Umeen artean ibili ziren zirikatzen, dantzatzen, jolasten, ... Oso ondo lotu zituzten abestiak antzerkiarekin.

Beste urte batzuetan egiten zituzten ume txikientzako kontzertuak egunero, baina aurten bakarra egin dute. Hori bai, potentea, baina bakarra. Pena da ez egitea egunero, baina arrazoiren bat egongo da.

Umeek gozatu zuten euskaraz abesten eta dantzatzen. Nagusitxoagoak garenok, ume garaiak ekarri genituen gogora... Euskal Herrian euskaraz, Aita semeak, Furra-furra ikasi genituenekoak ikastolan. Nire garaikoak Xixupika, Txirula Mirula, Oskorri eta Txirri, Mirri eta Txiribitonekin hazi gara. Orain askoz aukera gehiago daude, baina lehen ez.

Izugarria izan zen kontzertua! Zorionak Oskorri eta Kukubiltxori!

Eraztunaren benetako balioa

2005-09-02T22:41:00.000+02:00

Egun hauetan Jorge Bucay-ren liburu bat irakurtzen egon naiz: "Déjame que te cuente". Ipuin desberdinak daude bilduta, baina badago bat bereziki gustatu zaidana: Eraztunaren benetako balioa izena daukana.

Gazte bat maisu batengana doa, aholku eske. Ez omen du ezer ondo egiten, jendeak baldarra dela esaten du, kaikua, ez duela ezertarako balio... Maisuak esaten dio, ezin duela lagundu, berak ere bere arazoak dituela. Mesede baten truke laguntza emango dio. Eraztuna kentzen du, zor bat ordaintzeko saldu beharra dauka. Herrira bidaltzen du gaztea, gutxienez bere truke urrezko bi txanpon lortu behar ditu. Herritik bueltan, nahiko atsekabetuta dator: bakarrik eskeini diote zilarrezko bi txanpon. Maisuak bitxigilearengana bidaltzen du, berak jakingo baitu zein den benetako balioa.

Handik itzultzean, gaztea pozez txoratzen dator. "Jauna, urrezko 58 txanpon eskeini dizkidate!". Honakoa erantzun zion maisuak: "Eseri zaitez. Eraztuna bezalakoa zara zu: balio handiko bitxia, bakarra. Eta horregatik, bakarrik aditu batek baloratu ahal zaitu. Zergatik erakutsi nahi diozu kalean ibiltzen den edonori zenbat balio duzun?"

Hausnarketarako ipuin polita.

Orain urte bete dena aldatu zen

2005-08-22T18:51:00.000+02:00

Egun seinalatuak apuntatzen ditut agendan: urtebetetzeak, urteurrenak, ... horrelakoak gehien bat. Baina gaurkoa egun berezi bat, agian ahaztu beharko nukeena. Abuztuak 23: orain urte bete esan zioten amari minbizia zuela.

Ginekologotik etorri ziren gurasoak eta gogoratzen dut nola esan zidaten negarrez gertatzen. Zertarako ukatu, mundua erori zitzaidan gainera minutu bakar batean. Pentsatu nuen lehen gauza izan zen ama galduko nuela. Uste dut, jende guztiari gertatzen zaiola berdina une horietan. Ez nekien zer gertatuko zen, beldurra neukan.

Urte bete pasa da eta jada ama sendatuta dago. Errebisioa egitera joan behar da urtero, prebentzio gisa.

Bi ondorio atera ditut azken urtetik: bizitza bizi behar dela eta maite nuen jende askok kale egin didala. Tristea da esatea, baina hala da. Familia beti izan da lehena niretzat, baina kasu honetan begiak itxi ditu eta norbera bere bizitzarekin jarraitu du.

Denborak bere lekuan jarriko du bakoitza.

Iraun duen bitartean ederra izan da

2005-08-15T16:03:00.000+02:00

Gauzak hasten diren bezala bukatzen dira. Hori esaten zuen Zuriñe andereñoak ikastolan: "hasitakoa bukatu behar da". Hori gertatu da, bukatu da.

Pozik sentitu naiz bere ondoan, esperantza berreskuratu dut, etorkizunerako plan asko zeuden mahai gainean eta gure buruan. Azkenean amets soil batean geratu da dena, nahi baino arinago itzali da gure arteko garra. Luzatu nahi nuen zoriontasuna, baina berak ez. Batek ez duenean nahi, bestea izorratu behar.

Beti geratuko naiz une goxoekin, zure ferekekin, zure muxuekin, zure irribarrearekin, ... Nire buruan beti egongo zara, agian ezabatuko zaitut egunen batean (ez dut uste), baina nire bihotzean toki handia izango duzu. Eskerrik asko eman didazun guztiagatik hilabete hauetan.

Mila muxu zuretzat!

Gero arte, Mikel!

2005-08-07T12:33:00.000+02:00

Atzo Mikel Garmendiak utzi gintuen. Euskal aktore esanguratsuenetakoa izan da eta jendearen maitasuna irabazten zuen horietakoa.

Nork ez du ikusi aktore hau ETB-1ean inoiz? Bi eta bat telesailean ertzainaren papera egiten, hor ibiltzen zen ardoa edaten coca-cola botila batean. Jaun eta Jaben mayordomo papera egiten zuen, beti Lehendakariaren aurka bere alderdiak boterea lortu zezan. Goenkalen zer esanik ez, Joxe Mari. Joxe Mari gauero sartu izan da nire etxera. Maria Luisaren erretolikak aguantatu beharra, Martin anaiarekin liskarrak, Leonorrekin edukitako amodio istorioa, ... Maite filmean eta telesailean mila aldiz entzun beharra gallego! nazkagarri hori. Florido Pensil-en apaiza zein ikaslearena egiten, ...

Mila paper bete ditu Mikelek, zein baino zein hobeto. Joan egin da, baina bere lana eta bere pertsona beti egongo da euskaldun guztion bihotzean.

Ondo izan Mikel!

Kantagintza ez dago modan

2005-08-02T11:47:00.000+02:00

12 egun igaro ditut Villoslada en Cameros-en (Errioxako herri galdu batean) skouteko gaztetxuekin. Hirugarren aldia da beraiekin noala udan eta urtetik urtera gehiago harritzen naute.

Baina aurten, badago asko harritu nauen gauza bat: gaur egungo gaztetxuek (8-18 urte bitartekoak, horiekin egon naiz) ez dute kantuan aritzeko ohiturarik. Brometan hasi nintzen beste begirale batekin kantuan eta batzuk harrituta geratu ziren. Ez zituzten kantu asko ezagutzen eta hor hasi zen beraien galdeketa: non ikasi ditugun, nork idatzi ditu, zein da doinua... arratsalde oso bat euskal kantuan inguruan berbetan! Benetan, mamitsua izan zen.

Hau ikusita, tartetxo bat neukanean hasi nintzen kantuak paperean idazten: Itziarren semea, Lepoan hartu, Markesaren alaba, Behin batian Loiolan, Aita-semeak, Insumisioarena, ... bururatu ahala papereratu nituen. Batzuk ezagunak zituzten, beste batzuk lehen aldiz entzunak. Kanpamendu osoa pasatu dugu kantuan eta batzuk ikasi dituzte.

Enkargatu zidaten kantutegi bat idaztea, fotokopiatu eta skoutean edukitzeko kantuak aritzeko. Hortan nabil egun hauetan: kantuak biltzen eta ordenagailuz pasatzen. Ia "ezarri" didaten lan hau zerbaitetarako balio duen eta urte batzuk barru buruz dakizkigun guztiak.

25 urte, bertsoa bitarte

2005-07-30T13:08:00.000+02:00

Hori da Algortako Bertsolari Eskolak "ALBE"k (www.albegetxo.net) aukeratu duen leloa bere 25.urteurrena ospatzeko. Bide oparoa egin du bertso-eskolak gure herrian. 25 urte bertso-eskola batentzat asko da, batez ere eremu erdaldun batean kokatuta badago.

Euskaltegiko ikasleak, euskaltzaleak, inguruko ikastoletako ikasleak izan dira bertso-eskolako bezero bere ibilbidean. Euskaltegiko ikasleei esker mantendu zen bertso-eskola bere garai gogorrenean, orain berriz, "ikastola kumeak" gara nagusi. Jende ugari pasa da gure eskolatik, era eta pentsakera desberdinekoak, baina hala eta guztiz ere, familia handi bat gara.

Lan handia egin da bertso-eskola aurrera ateratzeko eta egindako lanak bere ordaina eduki du Algortako jaietan: aurten txupina jaurti dugu bertso-eskolako kideok. Herria bertsozaletu dugu: bertso-saioak, bertso-poteoak, bertso-tramak, bertsolaritza irakatsi herriko eskoletan, herri ekimenetan parte hartu, ... Saltsa guztietan gaude.

Nork esango zien Andoni eta Trinori bertso-eskola honarte helduko zela? Hastapenetan duda barik sinatuko zuten gaur egun bertso-eskolak duen osasuna!

Urte askotarako ALBE!

27a arte!

2005-07-16T20:16:00.000+02:00

Bihar goizean banoa. Gogo handirik gabe, badakit ederto pasatuko dudala, baina ez dagoenean gogorik... Nahiko erreta noa, errudunak badakite nortzuk diren.

Gaur joan behar nintzen umeekin kanpamenduan, baina atzeratu dut lan batzuk lotu gabe nituelako. "Jai" eman didate egun bat eta bihar joango naiz umeekin borrokatzera. Beraz, 27a arte hemen ez da berrikuntzarik izango. Hortik aurrera kontatzeko asko egongo dela suposatzen dut.

Ondo igaro egun hauek eta bueltararte!

Guztiz alfertuta

2005-07-13T12:42:00.000+02:00

Alfertuta nabil. Zail egin zitzaidan oporren martxa hartzea. Urte guztian zehar unibertsitatera, lanera, batzarrak, liadak, ... Ezer ez edukitzeak egiteko nahiko estresatu ninduen.

Uste dut martxa ederto hartu diodala, aste makala pasatu nuen,baina beno, gaindituta dago. Goizetan Berria hartu eta terraza batean irakurtzen dut kafetxuaren konpainiaz. Goitik behera irakurtzen dut, ez dakit zeozertaz enteratzen naizen, baina ordu bete egoten naiz adi-adi. Ondoren bueltazka bat ematen dut auzotik eta inspiratuta banago hondartzararte noa pasioan.

Bazkaldu eta arratsaldean Algortara. Larunbatean umeekin noa akanpaldian eta hor gabiltza guztia prestatzen. Goizeko lasaitasuna arrastian zapuzten da bronka edukita bata eta bestearekin. Zer egingo diogu, kirioak dantzan ditugu guztiok larunbatean goazelako eta gauza asko lotu gabe daudelako. Ganorabakoak gara...

Bloga jarraitzen baduzue, konturatuko zineten egun hauetan ez daukadala idazteko gogorik. Kontatu behar dudan guztia badirudi kontatu dudala. Ez dakit, sentsazio arraroa daukat. Ordenagailu aurrean jarri eta ez zaizkit hitzak ateratzen. Bestalde, txarra den zerbait idazteko ez dut idatziko... Ai ama, zelako buruhausteak!

Jarraituko dut nire lasaitasun udatiar honekin, merezita daukat ez? Ez baldin badaukat merezita ere... horrela jarraituko dut!

Kriston martxa dabil!

2005-07-07T12:47:00.000+02:00

San Fermin eguna, gaur hogei urte betetzen dira Joseba Sarrionandia eta Iñaki Pikabeak alde egin zutela Martuteneko kartzelatik bafle batzuen barruan.

Euskal Herriarentzat egun berezia izan zen, soilik 3 urte nituen gertatu zenean, baina askotan azaldu dit aitak gertatutakoa. Imanolek kontzertua eman zuen kartzela barruan eta hortxe sartu ziren bafleetan Sarri eta Piti, polizia aurrean ihes egin zuten askatasuna lortuz. Euskaldunak harrituta geratu ziren ihesaldiaz, oso ondo pentsatuta zegoen eta ederto atera zitzaien jokaldia. Biba zuek!

Erreboluzioa piztu zen Espainia aldean. Nola zitekeen bafle batzuetan ihes egitea? Kargudun asko bere postuetatik kendu zituzten. Atxiloketak egon ziren eta aipagarrienak Josu Landa eta Imanol kantariarenak. Euskal kultura eta gizartea beraiekin murgildu zen eta lortu zuten hauen askatasuna. Zaplasteko ederra espainiarrentzat!

Ihesaldi horren harira abesti bat sortu zen. Nork ez du dantzatu eta abestu Kortaturen Sarri, Sarri abestia? Beste abesti askorekin bezala Euskal Herriko ereserki bihurtu da. Oso ondo isladatzen da abesti horretan Martutenen gertatutakoa egun horretan.

Gaur egun, oso zaila da kartzelatik alde egitea. Dispertsioa puri-purian dago, orain urte batzuk bezalaxe. Espetxe politika geroz eta okerrago eta preso politikoak zer esanik ez... Baina beti edukiko dute euskaldunon babesa denaren gainetik. Herri hau guztiz aldrebestuta dago, baina... Ferminek zioen moduan: kriston martxa dabil!

Esait Eguna

2005-07-04T18:42:00.000+02:00

Atzo Esait Eguna ospatu zen Algortako Portu Zaharrean "Euskal Herriko federazio nazionalak sortu, kirolariok prest!" lemapean. Giro bikaina egon zen, euskaltzale eta kirolari asko bildu ziren euskal selekzioen alde egiteko.

Saltsa guztietan nagoenez, hemen ere tokatu zitzaidan lan apurtxu bat egitea. Algortako Esait Taldeko kide bat ezagutzen dut, Enano, eta berak liatu ninduen. Goizean ikurriñaren igoera aurkezten eta megafoniatik "txapada" botatzen. Nola ez, bertso-saioan hor ibili nintzen gai-jartzaile moduan, saio ederra.

Jende asko hurbildu zen Euskal Herriko txoko desberdinetatik beraien babesa ematera Esait-eri. Gehien harritu ninduena jende askok zeramala soinean hain ezagunak egin diren kamiseta zuri, gorri eta berdeak. Denak batera helburu bakar batekin: gure selekzioak ofizialak izatea.

Egun zoragarria atzokoa. Zorionak antolatzen ibili zinetenoi, badakit lan itzela egin duzuela jai hau ederto atera zedin eta lortu duzue!

BESTEAK BAI, EUSKAL HERRIA ERE BAI!
EUSKAL SELEKZIOAK AURRERA!

Urtea bukatu da

2005-07-02T19:38:00.000+02:00

Urtea amaierara heldu da niretzat. Denontzat hasten omen da urtarrilean eta abenduan bukatu. Baina "ikasle" garenontzat, irailean hasi eta ekainean bukatzen da.

Urte gogorra izan da zentzu askotan, baina uste dut nota altuarekin gainditu ditudala bizitzaren gorabeherak, behintzat horrela helearazi didate bizitzaren katedratiko asko eta askok. Bizitzaren gorabeherak ikasgai zaila da, askok eramaten dute lur azpira gainditu gabe, beraz, suziriak botatzeko moduan nago.

Lanari dagokionez chapeau! Oso gustora egon naiz eta helburuak soberan bete dira. Ikasketak, ingelesez esaten den bezala no comment, nire buruari agindu diot irailean gogotsu hartuko ditudala. Badakizue, ez dena urtean zehar egiten udan egin beharra dago. Irailean azterketak egingo ditut eta apurka-apurka aurrera aterako ditugu.

Ikasten hasi baino lehen egun batzuk hartuko ditut atseden. Hamabi egun joango naiz begirale nagoen gaztetxuekin mendira. Abuztuan, gauzak ondo badoaz, niretzat oso berezia den pertsona batekin igaroko ditut egun batzuk hemendik kanpo, deskonektatzeko.

Kurtsoa bukatuta, oporretaz goza dezagun, merezita daukagu eta!

Agur minbiziari

2005-06-23T23:43:00.000+02:00

Ekainak 23, hamar hilabete bete dira amari esan zionetik minbizia zeukala bularrean. Gogorrak izan dira: ebakuntza, kimioterapia, radioa, froga desberdinak, ...

Niretzat gogorregia, uste nuen askoz gogorragoa nintzela, baina kontrakoa ikusi dut. Egoerak gainditu nau, ordu asko pasa ditut negarrez pentsatzen zein izango zen ditxosozko gaixotasun honen amaiera.

Gaur joan da ama ginekologoarengana. Behintzat berri onak ekarri ditu: minbizia desagertu da eta urte bete barru bueltatu beharko da. Bost urte pasa arte onkologoak ez dio altarik emango, baina ez du axola. Gaitza joan da, guda irabazi du amak. Asko kostatu zaio, agian aita eta nik ez diogu eman behar beste laguntza. Ez gaizki pentsatu, baina askotan berarekin egon baino negarrez pasatu dugu denbora, berak ez ikusteko zeinen txarto pasatu dugun.

Amak berria eman digunean hirurok hasi gara negarrez, pozagatik. Orain momentua aprobetxatu beharra dago: carpe diem. Orain badakit ama ondoan izango dudala eta ez dagoela arriskurik galtzeko.

Eskerrik asko!

2005-06-20T11:26:00.000+02:00

Aste osoan zehar bertso-saioak egiten nabil bertsolaritza ematen dudan zentroetan. Azken klasea izanda, zerbait berezia egiteko. Leku batzuetan agurtzea oso gogorra da eta hori gertatu zitzaidan ostiralean.

San Nikolas Ikastolara joan ginen saioa egitera. Nire buruari agindu nion ez nuela negarrik egingo, baina sentimenduek pertsonak gailentzen dituzte eta hori gertatu zitzaidan.

Saioa egin eta gero guztiak hasi ziren oihukatzen "Nahikari bota bertsue!" (bai bai "bertsue", ez bertsoa!). Beraz, bertsoa bota behar... ona izan zen eta umeak pozik. Xabi Paiak hartu zuen gero bertsoa botatzeko parada, saioa ikustera etorri zen eta Algortan famatua eta ikastolako ikasle ohia denez... abestu behar!

Orduan etorri zen une kritikoa. Eskerrak ematera joan nintzen bi urte hauengatik eta ezin izan nion negarrari eutsi. Ume guztiak txaloka, oihuka... Ordu asko pasa ditut eurekin, gainera ikastolako horretako askoren begiralea naiz skoutean. Ez dakit, bereziak dira niretzat. Konfiantza asko dago gure artean. Bertsotan gozatu dute, zerbait ikasi dute eta niretzat garrantzitsuena: lagun berriak irabazi ditut.

Bertsolariek barre egiten zuten negar egin nuelako, baina urte batzuk barru irakasle hasten direnean, berdina gertatuko zaie. Beraie eskerrak eman nizkien, malko artean, baina hemendik ere eskertu nahi dizkiet bi urte hauetan bizitakoa. Apostu handia izan zen niretzat eskola hauek hartzea, baina uste dut gainditu dudala erronka. Batzuetan horrelakoak behar izaten dira, aurrera jarraitzeko. Bolada txarra pasatzen nago azkenaldian, baina horrelako oxigeno baloiak ondo etortzen dira.

Milesker San Nikolas, Zubileta, Erromo, Zabala eta Gobela! Zuek egin nauzue irakasle, zuek sentituarazi nauzue lehen aldiz bertsolari. Pena merezi izan du zuekin egoteak, zuek ikasi duzue, baina nik askoz gehiago.

ESKERRIK ASKO!

Bejondeizula Karmona!

2005-06-16T12:29:00.000+02:00

Atzo irratian entzun nuen eta gaur egunkari desberdinetan irakurri dut: Karmona erretiratuko da.

Euskal futbolak utzi duen jokalaririk xumeenetakoa da Karmona. Inoiz ez dut ikusi hedabideetan berari buruz hitz egiten, beti taldeari buruz, taldearen helburuak, ... Alavesekin lortu zuen 1.mailara igotzea eta UEFAko finala jokatzea. Sestaorekin ere igo zen 2.mailara, Eibarrekin hortxe-hortxe dauka erronka 1.mailara igotzeko.

37 urterekin erretiratuko da, baina oraindik badauka kemena eta indarra jolasten jarraitzeko. Bere erabakia da eta errespetatu beharko dugu.

Milesker euskal futbolari eman diozunagatik!

Selektibitatea

2005-06-09T23:50:00.000+02:00

Zelako garaiak! Hitz hori gorrotatzen nuen, 2.batxilergoa hasi eta egunero-egunero entzun behar genuen hitza: SELEKTIBITATEA. Beldur handia genion, hiru egun horietan gure etorkizuna jokoan zegoen eta ahal zen hoberen egin behar genuen. Batzuek lortu zuten, beste batzuek ez.

2000.urtean egin nuen selektibitatea. Oker ez banago, ekainaren 13,14 eta 15ean. Zer nahi duzue esatea, aurreko egunean beherakoarekin egon nintzen, nerbioengatik. Berez, urduria naiz eta egun horiek garrantzitsuak ziren niretzat. Ez nuen behar nota zehatz bat, Deustura joango nintzen, beraz, gaindituta nahiko.

Azken azterketa zen ikastolakoekin egiten nuela. Hortik aurrera bakoitzak bere bidea hartuko zuen eta ziuraski ez ginen elkar ikusiko berriro. Tristea bada ere, batzurekin hori gertatu da, ez ditut aspaldian ikusi. Batzuk egunero, saltsa berdinetan gaudelako. Afariren bat egiten dugunean ez gara denak elkartzen, baina beno, dagoena da.

Selektibitatea egin genuen, baita gainditu ere. Heldutasun froga gaindituta, goi-mailako ikasketak egiteko ordua heldu zen. Batzuk bukatu dituzte, beste batzuk hemen jarraitzen dugu, bukatzeko esperantzaz.

Tentsio handiko egunak izan ziren, baina pena merezi izan zuten. Garai politak datozkit gogora, ikastolako garaiak. Oso sentimentala naiz, baina...

Selektibitatea egiten zaudenoi aupada handi bat! Animo!

Dena beltz ikusten da

2005-06-05T22:58:00.000+02:00

Altxatu ohetik eta eguzkia diz-diz egiten du. Nik, ordea, beltz ikusten dut guztia. Aspaldi ez da eguzkia irten nire egunerokotasunean. Bai, fraka motzetan noa egun hauetan, baina hotz naiz, berotasuna falta zait. Ingurukoen berotasun falta nabari da...

Agian, denbora joan ahala, eguzkia ateratzen da berriro.

Urte bete zu barik

2005-05-30T12:10:00.000+02:00

Maiatzak 30 egun bete ditu. Data esanguratsua da niretzat, pasa den urtean Ibilaldia ospatu genuen Leioan. Betiko eta Ander Deunak alkarregaz heldu ziren eskutik maiatzaren 30era. Bi ikastola horietan ikasi dut, baina Betiko daukat bihotzean. Nire gurasoak ikastolako sortzaileak dira, han pasatu ditut nire bizitzako 11 urte, han egin nintzen pertsona, han hazi eta hezi nintzen, ...

Urte guztia generamatzan Ibilaldia antolatzen. Kultura batzordean eman nuen izena, hori baita gehien kontrolatzen dudan gaia. Astero batzarrak, jendea deitu, erabaki zeintzuk izango ziren ekitaldiak, ... Elkarlana oso garrantzitsua izan zen eta bakoitzak ahal izan zuena eskaini zion Ibilaldiari.

Dena primera zihoan, baina eguna txarto hasi genuen: aitak deitu ninduen segapotora, "Kepa hil da" esan zidan. Nola da posible? Ostegunean bertan ikusi nuen umeekin futbolera jolasten patioan, larunbatean lanean txoznak montatzen. Ez zitzaidan buruan sartzen.

Kepa ikastolako irakasle izan da, Betiko Ikastolako lehen zuzendaria izan zen. Borrokatu zuen ikastola zegoen bezala gelditzeko, lan asko egin zuen ikastolaren alde.

Nire irakasle izan zen urtea askoan. Gogorra zen irakasle moduan, baina asko zor diot. Berak erakutsi zidan literatura maitatzen, akatsik ez egiten idazterakoan, ederto irakurtzen, ... Edozein maisuk egingo lukeena.

Beti esaten zidan: "Nahikari Ayo andereñoa, zenbat denbora ikastolatik pasa gabe! Jada ez zara zure irakasleez oroitzen?" Ikastolatik agertzerakoan hori izaten zen entzun behar nuen lehendabizikoa. Orain damutzen naiz gehiago ez joan izana. Frontoia inauguratu zenean bera etorri zen lehena zoriontzeko: "Ayo, bertso ederra, segi holan!" Orain ez dago inor zorionduko nauenik, edo animatuko nauenik ikasten jarraitzeko, edota bertsotan jarraitzeko, ...

Jada joan zara, Kepa. Konturatu gabe urte bat pasatu gabe. Zure falta nabaritzen da ikastolan, ez da berdina ikastola. Barruan zeneraman ikastola. Zurekin pentsatzen hasten naizenean, oroitzapen askok betetzen dute nire burua, ia denak onak. Zure eskuetatik ikasle asko pasatu gara eta uste dut ez daukazula damutzerik, lan asko egin baituzu etorkizuneko pertsonak sortzeko, baita lortu ere.

Ikastolako frontoiak zure izena darama, eta han bota nizun bertsoa ez zait burutik, hemen doa azken bi puntuak:

..."zauden tokian zaudela

zerbait dekot esateko,

zure ikasle izandakoak

Kepa ez zaitugu ahaztuko!"

Badakit goitik begira zaudela lurrerantz eta denaren berri daukazula. Atzo Ibilaldian eman nuen pausu bakoitza zure omenez izan zen. Mila esker eman didazun/diguzun guztiagatik. Bejondeizula Kepa!

Zergatik Euskal Filologia?

2005-05-22T19:14:00.000+02:00

Beti egiten zidaten galdera berdina ikastolan Batxilergoko azken urtean: "Zergatik Euskal Filologia? Asko gustatzen zaizu idaztea, Kazetaritza egin ezazu". Zenbat aldiz esango zidan berdina Olatzek, nire tutorak. Gurasoak deitu zituen esateko bide okerretik nindoala. Uste dut bide zuzena hartu nuela, aukeratu behar da gustokoa duzuna, eta hori egin nuen.

Dudatan egon nintzen Kazetaritza edo Euskal Filologia egin. Ez nuen nire burua ikusten idazten eta idazten egunero. Polita da, baina hobea izaten da idaztea afizioz eta ez "obligazioz". Bertsolaritza muduan txikitatik nenbilenez, iruditu zitzaidan gehiago sakonduko nuela lehendik nekiena. Ez da horrela izan, uste dut irakasleei irakatsi diegula bertsolaritzari buruz unibertsitateko bertsozale batzuk.

Bertsolaritza eta idazteko afizioaz gain, hortxe dago literatura. Liburu asko irentsi ditut eta jarraitzen ditut irensten. Badakit irakasle moduan bukako dudala eta ez litzaidake batere inportatuko Literatura irakastea, baina hori denborak esango du!

Askok uste dute Euskal Filologia "militatzearren" ikasten dela, euskaltzalea sentitzen delako. Batzuek horregatik egingo dute. Nabari da nortzuk egiten duten gustokoa dutelako, nortzuk militatzearren eta nortzuk ez dakitelako zer egin.

Ez da etorkizuneko karrera, inoiz ez da izango. Letretako karrerak gutxietsiak daude gure gizartean, alferrek bakarrik ikasten dituzte. Hori da beti entzun behar izan dudana.

Orain filologiak kendu nahi dituzte Bolognako Prozesua dela eta. Katalana, galegoa eta euskalduna pikutara joango dira Europar Batasunaren aginduz. Oraindik ez dago onetsita, baina onartuko denaren usain osoa dauka. Gogor egin beharko dugu denon artean ez desagertzeko ikasketak.

Filologo gehien dituen herria da, baina nire uste apalean, beharrezkoak dira.

"Internet eta blogak euskaraz, zu eta ni"

2005-05-20T12:06:00.000+02:00

Patxi Gaztelumendi eduki dugu gaur Erromon. Non dagoen Erromon? Getxoko auzo bat da, nire auzoa. Udaletxeak ez gaitu auzo kontsideratzen, baina beno... hori beste baterako utziko dugu.

Hitzaldiaren izenburua "Internet eta blogak euskaraz, zu eta ni" izan da. Egizu egitasmoak antolatu du eta hortxe ibili da Rozio batetik bestera dena ondo atera zedin. Puntual heldu da Patxi Kultur Etxera. "Gaur ez dut proiektorerik ez ordenagailurik ekarri, dena berbaz egingo dut". Harrituta gelditu naiz: internet buruzko hitzaldi bat eta portatil barik? Beno, Patxi da, eta larrabetzuar hauek egunetik egunera harritzen naute gehiago! Dena azaldu du berbaz eta ederto gainera, une batzuetan arbelaren laguntzaz. Agian orrialdeak ezagutzen ditudalako, baina irudikatu dut orria ederto nire buruan. Arrazoia zeukan: zergatik behar da ordenagailua?

Lehen zatian orokorrean hitz egin du blogei buruz eta bigarrenean euskal blogosfera ikutu du. Bigarren zatia izan da erakargarriena. Hortxe azaldu du nola egin daitekeen blog bat, non aurkitu ditzakegun euskal blogak, ... Entzuleak adi-adi egon dira, askok oharrak hartu dituzte gero etxean saltseatzeko.

Bi esaldi egon dira hitzaldian, nahiko inpaktatu nautenak:

"Lehen aldia da euskarak teknologiaren trena hartzen duela garaiz"
" 40.hizkuntza da euskara interneten, optimismoz mozkortzeko zenbakia"

Euskaldunak beti ibili izan gara atzeratuta gauza askotan, baina oraingoan badirudi ezetz. Teknologia berriei dagokienez, beti izan naiz oso ezkorra, nigatik baliz, oraindik ibiliko nintzateke gauzak boligrafoz entregatzen. Oraingoan ez gara atzean geratu, eta euskal blogosfera potentea sortu da. Gaztelumendik esan duenez, era askotako blogak ditugu: sukaldaritzakoak, hizkuntzei buruzkoak, zaletasunak, kezkak, arazoak, ... Anitza da gure blogosfera.

Badirudi gehiago erabiltzen dela euskara interneten kalean bertan baino. Ez gaude txaloka hasteko, baina harrituta geratu naiz. Ez gara kapazak kafe bat euskaraz eskatzeko, baina gero eta internauta gehiago daude euskarazko orrialdeak bisitatzen dituztenak. Nire koadernotxo txikian apuntatu dut, edonori komentatzekoa da eta.

Ordu bat iraun du, baina ordu horretan denetarik azaltzeko denbora egon da (eta ordenagailu barik!). Portzierto, ia bihartik aurreran euskarazko blogak ugaltzen diren Uribe Kostan!

Ni nagusitan... FUNTZIONARIO!

2005-05-17T11:29:00.000+02:00

Aukera ona ez?

Banekien funtzionarioak oso "lasaiak" zirela, baina gaur sutan jarri naiz. Gizarte-segurantzara joan naiz ziurtagiri baten bila. Bizkaiko Foru Aldundiak diru-laguntza ematen du udalekuak egiteko umeekin eta gure taldeari ez zaionez dirua sobratzen... eskatu behar da.

Bost begirale gara taldean, mila agiri eskatzen dituztenez ardurak banatzen ditugu. Gizarte-segurantzatik gertu bizi naizenez, niri tokatu zait hara joatea ziurtagiriaren bila. Pasa den urtean "liskar" txiki bat eduki nuen tipoarekin, ez bainuen eraman paper batean idatzita zer nahi nuen. Aurten prestatuta joan naiz paperakin.

Sartu naiz, zenbakia hartu eta nire txanda itxaron dut. Eseri naiz eta esan diot funtzionarioari zer nahi nuen. Aurpegi txarra jarri dit hasieratik. "¿Esto por qué me has traído en euskera?" Erantzun diot, hizkuntz horretan mintzatzen naizela egunero eta gainera Euskal Herrian bizi naizela, beraz, hizkuntza ofiziala izanik eskubidea dudala paperak hizkuntz horretan aurkezten. Ez duenez ulertzen papera eta dudanez NIF-aren kartilla eraman esan dit ez didala ematen eta bihar bueltatzeko.

Bi edo hiru gauza esan dizkiot tipoari. Agian ez nizkion esan behar, bihar bueltatu behar naizelako. Amorruz beteta irten naiz, zergatik gertatzen zaizkit niri horrelakoak?

Sentitzen dut beragatik, baina bihar berriro joango naiz paperarekin, euskaraz idatzita eta NIF-arekin. Bere zeregina da euskaraz jakitea eta paperak euskaraz onartzea. Hori bai, ni nagusitan funtzionarioa izan nahi dut, lasai-lasai bizitzeko eta ahal dudan einean jendea izorratzeko.

Hori duk eta!

2005-05-14T14:08:00.000+02:00

Atzo egun berezia izan zen, niretzat eta beste askorentzat. Gernikako Seber Altube Ikastolan jokatu zen Bizkaiko Eskolarteko Bertso Idatzien finala. Bi ikasle eraman nituen: Ainara eta Ibai. Nahiz eta orain ez izan nire ikasleak ALBEko (Algortako Bertsolari Eskola) tropa bertan zegoen. Sari gosez guztiok, baina pozik finalerako txartela lortuta zeukatelako.

Ordu bietan geratu nintzen nire bi izarrekin eta Gernikara abiatu ginen Mirenen kotxean. Ikastolara heldu eta lasai-lasai zeuden biak, ez zegoen ezer galtzeko eta asko irabazteko. Ordu bete eduki zuten bertsoak osatzeko eta ordu eta erdi itxaron behar zegoen jakiteko nortzuk ziren saridunak.

Bost eta erdietan Gernikako Plaza beteta zegoen, guztiak emaitzen zain. Txikienetik nagusienera hasi ziren. 6.mailako sariak eman zituztenean pozarren sentitu nintzen! Bigarren saria Ibaik eraman zuen eta lehenengo Imanol, nire ikaslea San Nikolas Ikastolan. Negar egiteko zorioan egon nintzen... Emozio handia sentitu nuen, batez ere Ibaigatik. Bigarren aldia finalean eta bigarren postua berarentzat LHko 6.mailako kategorian. Sinistu ezinik zebilen, baina uste dut niri egin zidala ilusio gehiago berari baino! Lorpen bat da Berangoko Eskolentzako, beraiek egin zuten apostu bertsolaritza irakasteagatik eta hor daude fruituak: Ibai eta Ainara.

Jone, Arrate, Imanol, Itxaso eta Ibai izan ziren saridunak. Zorionak guztioi!

Nahiz eta saririk ez lortu finalistek ere zorionak merezi dituzte, hor egotea ez da gutxi eta. Uribe Kosta potente dabil bertsolaritzan eta hor manteduko gara!

Honelakoak ere behar izaten dira, horrela ikusten duzu egiten duzuna pena merezi duela eta zure ikasleak pozik daudela. Oxigeno baloi bat izan da niretzat eta indar asko eman dizkit jarraitzeko irakasten.

ZORIONAK BERANGO!
ZORIONAK ALBE!
ZORIONAK URIBE KOSTA!

Zer idatzi, noiz idatzi, zertarako, ...

2005-05-10T20:02:00.000+02:00

Azkenaldian euskal blogosferan gora eta behera dabilen gai bat da zer idazten den, zertarako, nola, ... Galdera ugari. Patxi Gaztelumendik (http://www.gaztelumendi.org) eta Joxe Aranzabalek (http://www.goiena.net/blogak/faroa) beraien iritziak eman dituzte blogetan. Nire iritzia eman nahi dut gaiaren inguruan, behintzat, nik zer idazten dudan eta zergatik.

Normalean erabiltzen ditudan gaiak:

1. Egunkariko berriak
2. Bertsolaritza
3. Lanean gertatu zaizkidanak umeekin
4. Literatura kritikak
5. "Filosofada" pertsonalak
6. ...

Horiek dira erabiltzen ditudanak ein handi batean, horiek baitira nire bizitzaren parte.

Hasiera batean asmoa zen egunero idaztea, baina ikusi nuen hori ezinezkoa dela. Idatziko dut idazteagatik? Horrelakoak egin ditudanean damutu egin naiz, testua bera txarra zelako eta 2000 km-ra usaintzen zelako gogo barik idatzita zegoela. Beraz, bigarren hilabetetik aurrera gogoak ditudanean idazten dut, presio barik.

Nire helburua ez da testu literarioak egitea. Zergatik idazten dudan blogean? Gehien bat, barrua hustutzeko. Oso alferrak naiz koadernoa eta arkatza hartzeko. Egunero sartzen naizenez e-posta begiratzera, askoz erabilgarriagoa da.

Badakit jendeari bost axola diola beste baten zer idazten duen, baina hemen idazteak laguntzen du. Batzuetan nire kezkak azaldu ditut, nire buru janak, nolabait esateko. Beti egon da norbait erantzun duena edota animoak eman dituena. Pantailaz bestaldeko jendeak lagundu egiten du eta askotan ondoan ditugunak baino.

Arraro egiten zaidana da jendeak komentario gutxi uzten dituela. Patxik dioen bezala, egoten direnak beti izaten dira: "oso ondo, jarraitu horrela!, "Ezin hobeto egiten duzu!". Nik ere horrelakoak utzi izan ditut. Kritika gutxi dago euskal blogosferan. Askotan hemen plazaratu ditudanak eztabaida sortzeko asmoz sortuak izan dira, baina asmo huts baten geratu dira. Euskaldunak nahi dugunean oso itxiak gara!

Gutxi gorabehera, hauxe da esango nukeena era labur batean. Eztabaida piztuta dago, orain txanda zuena da!

Aldizkariak, egunkariak...

2005-05-08T22:27:00.000+02:00

Domeka, goizeko hamaikak, jeiki berri. Lo egiteko aukera dudan egun bakarra, eta batzuetan, hori ere ez. Aprobetxatu beharra dago! Astegunetan ez dut gosaltzen, beti nabil denboraz estu, baina asteburuetan lasai-lasai egoten naiz gosaltzen egunkaria irakurriz. Pentsatuko duzue honaino dena dela normala, ez dago ezer arrarorik. Buruari bueltaka egon naiz aldizkariak eta egunkariak direla eta.

Berriako harpideduna naiz eta aitak astean zehar Deia erosten du. Astelehenetan Gara erosten dut ez dagoelako Berria eta asteazkenetan baita ere gustokoa dudalako atzeko gurutzegrama egitea. Asteburuetan Deia, El Correo (suplementoa ondo dagoelako), Gara eta Berria. Hau asteburuetan bakarrik.

Hilean zehar... ez dakit aipatu edo ez. Idazten hasi naizenez gero, esan beharko ez? Nabarra, Jakin, Beterriko Liburua, UK eta Bertsolari Aldizkaria-ko harpideduna naiz. Nahiz eta harpidedun ez izan Euskal Herria, Argia, El Mundo de los Pirineos erosten ditut kioskoan eta noizean behin Gaztetxulo eta Aizu!

Gosaltzen nengoenean pentsatu dut zenbat diru uzten dudan aldizkari eta egunkarietan. Azken baten, nire soldataren zati eder bat. Etxean inoiz ez da liburu, egunkari eta aldizkari faltarik egon. Agian txikitatik hori ikusi dudalako da. Dirutza ederra paperean! Hori bai, pena merezi du, irakurtzea plazerra da eta euskaraz baldin bada are gehiago.

Bertsolari Gaztetxuen V.Eguna

2005-05-06T00:01:00.000+02:00

Langilearen egunetik alpertuta ibili naiz. Alpertuta baino, denbora barik. Maiatza-ekaina hilabeteak nahiko txarrak izaten dira niretzat, zeregin asko pilatzen zaizkit, nahi baino gehiago.

Hilabete baten inguruan gabiltza prestatzen Euskal Eguna, hirugarren edizioa aurten. Ideia da Getxon dantza, kanta eta bertsolaritza ikasten duten umeak(eskola ordutegian) batzea eta jai bat antolatu. Dantza eta kantakoak Fadura Polikiroldegira joango dira eta bertsolaritzakoak Getxo Antzokia "okupatuko" dugu.

Gelaka abestuko dute, bertso bat eszenatokian. Asko entsaiatuko dugu, bertsoak ederrak dira eta ziuraski ahozabalik geratzen direla bata bestearen bertsoekin. Gozatzeko eguna da, beraien jaia da. Egun horretan erakutsiko dute ikasi duten guztia. Algortako Bertsolari Eskolako gaztetxuek antzerki bat egingo dute; Jon Maia, Maialen Lujanbio eta Xabi Paia ibiliko dira kantuan, jolasak eta bukatzeko bertso-paperak abestu.

Denbora asko daramagu jaia prestatzen eta ondo ateratzearen esperantza daukat. Bertsolaritzak Getxon etorkizuna dauka, eta nolakoa! Bertsolari Gaztetxuen V.Eguna aurrera doa (Euskal Eguna da, baina gu izen horrekin bataiatu dugu gure jai partikularra).

Helburua bertsoekin gozatzea da. Lortuko dugu? Ziur nago baietz.

Bertsoekin gozatu nahi baduzue, maiatzaren 12an hurbildu Getxo Antzokira!

Maiatzak 1. Langilearen Eguna

2005-05-01T14:07:00.000+02:00

Maiatzaren 1a, Langilearen Eguna.

Egun honetan manifestazioak egoten dira hiriburuetan sindikatu desberdinek deituta. Langileen eskubideak defendatzen dituzte eta gaur beraien eguna da.

Euskal Herriko bi sindikatu nagusienak, ELA eta LAB berriro ere bananduta joango dira. Zergatik? Nork jakin. Politikagintza eta sindikalgintza antzera dabiltzea, guztiz aldrebestuta. Ekaitza baretuko da eta ia dena konpontzen duten.

Eskubideak defendatu, lan istripuak gutxita, baldintza duinak lortu, ... Lan asko daukate aurretik sindikatuek eta are gehiago langileek. Apurka apurka, denon indarrak batuta ametsak egi bihurtuko dira.

Zorionak langile guztioi!

PD: Urtarriletik ez dut kobratzen, ia nork defendatzen dituen nire eskubideak.

"Mi hija en el modelo D para que no esté con los inmigrantes"

2005-04-28T20:23:00.000+02:00

Atzo gauean Politicamente Incorrecto saioa ikusten "flipatu" nuen. ETB 2ko saio honetan astean zehar egondako berriei buruz hitz egiten dute, debate antzeko bat da.

Azken gaia izan zen Hezkuntza Departamenduak atera duen ikerketa. DBH bukatu eta gero gazte euskaldunak ez dira heltzen eskatzen duten mailara, B2 mailara, alegia. B2 maila hau euskaltegien 8 eta 9.urratsak dira.

Albistea berez, lotsagarria da, baina atzokoa... Programa honetara ikusleek mezuak bidali ditzakete segapotoaren bidez. Hor irakurri nituenak negar egitekoak izan ziren. Zelako mezuak, une batean dudatan egon nintzen Espainiako bigarren katea edo ETB 2 ikusten nengoen.

- El euskera nos lo han impuesto
- Los del modelo A somo discriminados
- ¿Por qué el euskera sí y el latín y el griego no?
- Estudiamos euskera para tener un puesto de trabajo
- Mi hija en el modelo D para que no esté con los inmigrantes

Hauek mezu light-enak dira. Baina herri honen kultura zein da? Jendeak ez du ikusi A eredua porrota izan dela? Ez al dakite euskera hizkuntz ofiziala dela? Beti borrokan euskaraz ikasteko, euskaraz bizitzeko, laguntzak lortzeko... Herri honetan horrelako jendea dago oraindik?

Niri bai inposatu didate hizkutza bat: gaztelania. Ez naiz kexatu. Administraziora noa eta erderaz egin behar dut kasu gehienetan, unibertsitatean berdin, dendetan berdin, ... Nori inposatu diote hemen hizkuntza bat?

Ez dago askorik honi buruz esateko, ez du penarik merezi, bakoitzak hausnartu dezala.

Portzierto, zuen seme-alabak D ereduan matrikulatu inmigranteekin ez egoteko.

Gora kultur aniztasuna!

Eskerrak hor zaudetela!

2005-04-27T16:34:00.000+02:00

Matraka irakurtzen egon naiz goizean eta artikulu eder bat aurkitu dut. Ederra, eta aldi berean guztiz egiazkoa, behintzat hitz horiekin identifikatu naiz ehuneko ehunean.

Egileari eta niri berdina gertatzen zaigu: ikasi eta lan egiten dugu aldi berean. Esaten dute uztartu daitezkeela biak, baina ez nago hain ziur. Batetik, ez naiz ikasle trebea eta bestetik, asko agobiatzen naiz (bakarrik, ez dut inoren laguntzarik behar agobiatzeko).

Ezin gara unibertsitatera joan, niri behintzat ezinezkoa egiten zait. Eskolak galtzen ditut, apunteen beharra, alde batetik bestera irakasleekin hitz egiteko... Desastrea! Pentsatuko duzue hain desastrea izanda nola gainditzen ditudan arloak. Erantzuna erreza da: ikaskideen laguntzaz, hobe esanda: lagunak.

Beraiek bidaltzen dizkidate apunteak posta elektronikoz edota beraiekin geratu eta fotokopiak egin. Beraiengatik ez balitz... Askotan pentsatu izan dut lana uztea edota ikasketak uztea. Momentuz, biekin jarraitzen dut eta beraiei esker. "Kaña" sartu didatelako ez bata ez bestea ez uzteko. Onartu behar dut lana gustokoa dudala, bertsolaritza irakastea polita da eta umeekin egotea ere.

Barregurea ematen dit esaten didatenean zelako zortea dudan lana edukitzeagatik. Lana lortu nuen nire meritoengatik (ez naiz harroa, baina horrela izan zen, bestela galdetu hortik zehar) eta lanak dedikazioa behar du. Agian behar baino denbora gehiago eskeini diot, baina lortutako fruituak ederrak izan dira. Beraz, ez nago kexatzekotan.

Beraz, esker mila apunteak uzten eta gauzak errazten didazuenoi! Ez ditut izenak jarriko, badakizuelako nortzuk zareten. Biba zuek!

Liburuaren Eguna

2005-04-23T22:46:00.000+02:00

Apirilak 23, Sant Jordi eguna, Liburuaren Eguna. Urtero-urtero data hauetan liburu uzta ederra daukagu. Euskal Herrian bi data esanguratsuenak Liburu Eguna eta Durangoko Azoka dira.

Algortan Liburu Azoka jarri dute, herriko liburudenda bakoitzak etxola bat dauka eta hor dituzte ikusgai nobedadeak. Ostera egin dut postu guztietatik eta egia esan, harrigarria egin zait ikustea ia ez zeudela euskarazko nobedaderik. Ia mahai osoa hartzen zituzten erderazko liburuek.

Lehen Kurkudi Liburudendak bazituen euskarazko nahi beste liburu. Orain dela gutxi itxi behar izan zituen ateak Iñaki ugazabak, euskal literatura ez da negozioa eta familia mantendu beharra dago. Orain euskal literatura aurkitu dezakegun bakarra Orixa da. Inoiz ez naiz joan, baina hasi beharko naiz. Ez zait gustatzen liburuak erostea liburudenda erraldoietan. Nahiago dut dendariarekin iritziak elkar trukatu, harreman berezia sortzen da.

Bihar daukat azken eguna ia libururen bat erosten dudan. Baten bat ere oparitu beharko dut, ez baitakit beste ezer oparitzen... Libururen bat iradokizu nahi baduzue, badakizue, esan!

Egin kataluniarrak bezala: arrosa eta liburu bat oparitu!

Norbait behar duzunean, gutxi batzuk egoten dira

2005-04-19T23:53:00.000+02:00

Egia borobila!

Esku batekin nahikoa dut nire lagunak zenbatzeko. Askori gertatuko zaizue berdina. Une goxo eta onetan jende asko edukitzen dugu inguruan. Momentu gogor eta latzetan gutxi batzuk. Horiek dira benetako lagunak, merezi dutenak eta zaindu behar ditugunak altxor handi bat bezala. Beraiek entzuten dituzte gure penak, gure negarrak, gure kexak, ...

Lagunekin bezala, familian ere berdina pasatzen da. Beti pentsatzen duzu familiako kide guztiekin kontatu dezakezula: gurasoak, osaba-izekoak, lehengusuak, ... Min handia ematen du, baina hemen ere berdina gertatzen da. Gurasoak beti daude hor, edozertarako. Baina osabak... Uste nuen hor egongo zirela, baina kale egin didate alde guztietatik. Gogorra da esatea, baina egi hutsa da.

Bakarrik esan, kale egin dutela eta hemendik aurrera nik kale egingo diedala. Askok esan didate ni ez naizela horrelakoa, zeozer behar dutenean ez dudala birritan pentsatuko, laguntza ez diedala ukatuko. Izan daiteke, ez dakit inori "ez" esaten. Karta horrekin jolasten dute beti. Ondo aterako zaie jokaldia.

Amoma ingresata dago eta eurak agertu ere ez. Hori da ama batengatik kezkatzea! Chapeau zuentzat! Horiek bai potroak!

Badakizue merezi dute lagunak eta familiakideak zaindu!

Elgeta, hauteskundeak...

2005-04-18T11:55:00.000+02:00

Gauza gehiegi egun bakar batentzako. Aukeratu behar izan nuen bata edo bestea. Hautu zaila, benetan. Baina hauteskundeak aukeratu behar izan nituen, ahaldun (apoderado, erderaz) bezala ibili nintzen nire auzoko eskola elektoraletan. Ederto joan zen guztia.

Giro ona egon zen. Gogoan dut orain bi urte udal eta foru hauteskundeetan zelako tentsioa zegoen, jasanezina: plataformak ilegalizatuta, hauteskunde antidemokratikoak,...

Nahiz eta beste izen eta sigla batzuk erabili, Batasuna aurkeztu da. Ez beraiek eta guztiok nahi izan dugun bezala, baina gaitzerdi. Giro ona egon da EHAK-ekin, jator egon dira, bata besteari laguntzen.

Aralarrekoa naiz. Orain dela hiru urte sartu nintzen. Orain Bizkaiko Ejekutibako kidea naiz. Alderdi bat aurrera eramatea oso zaila da, gainera pertsona gutxi izanda askoz gehiago. Bizkaian ez dugu lortu nahi genuena, baina Gipuzkoan parlamentari bat lortu (zorionak Aintzane!). Lan asko daukagu aurretik egiteko, gogoekin gaude eta aurrera egingo dugu.

Elgetako argazkiak ikusi ditut eta jende nahikotxu batu zen. Hurrengoan falta barik han izango nauzue!

Zorionak neskak!

2005-04-17T23:22:00.000+02:00

Hirugarren Superliga lortu dute Athletic-eko neskak. Hori bai hori! Bizkerre, Sondika, Leioa, .... Neska hauek talde askotatik pasatu dira. Futbolari izatea zuten amets eta ametsa egin bihurtu da.

Garai batean, nik futbolera jolasten nuenean, ametsa zen Bizkerre edo Sondikara heltzea. Ez genuen buruan Athletic-a, hori beti izan da mutilen gauza. Javi Uriak (Athletic-eko lehendakari izandakoa) apostu fuertea egin zuen neska hauen alde eta emaitzak hor daude. Hiru Superliga, Kopa hortxe hortxe...

Batzuk ez ginen heldu futbolari izatera. Gauza asko deitu gaituzte neska izateagatik eta baloiari ostikoak emategatik. Mutilekin jolasten genuen, inolako lotsa barik. Orain futbol eskolak daude neskentzako, hainbat futbol talde, ... aukera asko. Zuek, ahal duzuenak, aprobetxatu!

ZORIONAK NESKAK!
ATHLETIC, ATHLETIC!!!

Buruhausteak alde batera utzi eta BIZI!

2005-04-14T23:55:00.000+02:00

Burua jira eta bira, alde batetik bestera, etengabe... Ez du atsedenik hartzen, zorabiatuko da azkenean. Bere helmugara helduko ote? Aurrea hartuko al die bidetik dauden oztopoei?

Milaka pasio Portu Zaharretik, hainbat itzulinguru herriko plazatik... Ez dakit zenbat folio beteta norberaren gogoetekin. Ideiak, ametsak, arrazoiak, poztasunak,tristurak, malkoak, alaitasunak, amorioak,... Bizitzaren gazi-gozoak dira.

Une gazi-gozo horiei egin behar zaie aurre. Barruan daukagun indar hori atera ahal den eta era boteretsuenen, ausardiaz. "Aurre egin diot!" ozen esanez. Sekula ez dugu ahaztuko pena merezi duena. Akatsengandik ikasi, noski, ahaztu daitezke, baina zerbait positiboa ere atera daiteke.

Pausorik pauso, gure burua guk nahi dugun helmuga horretara helduko da. Inoiz baino tenteago joango da lepo gainean, irabazi duenaren sentsazio gozo horrekin, mingainean eztiaren zaporea edukiko balu bezala.

Buruhausteak alde batera utzi, eta bizi!

Metroan barrena

2005-04-12T23:13:00.000+02:00

Arratsaldeko seirak. Metroa hartu dut Algortan, mandatu batzuk egiten egon naiz eta lagun bat bisitatzen bideoklubean. Bilbon neukan batzar bat eta hara abiatu naiz.

Nabarra aldizkariko azken zenbakia irakurtzen nengoen, Mikel Reparaz-ek idatzitako Metrokultura artikulua. Kontatzen du andra baten ibilerak, liburu bat irakurtzen dago eta ez dio denborarik ematen bukatzeko, beraz, bueltan bukatu beharko du. Marka ederra egiten du irakurtzen: geltoki bat, orri bat.

Zergatik metroan irakurtzen dute eta etxean ez? Zergatik irakurtzen dute literatura industriala?

Denbora asko pasatzen dut metroan, Getxokoa izanda daukagun garraiorik onena da. Irakurtzen joaten naiz normalean. Baina ez dut Nervión irakurtzen (metroan banatzen den egunkaria), banatzen duen neskak ikusten duenez egunkaria eramaten dudala besapean, ez du eskua luzatzen badaezpada. Jakinda egunkari hori Vocento taldekoa dela, ez dut ezer berezirik galtzen.

Nervión egunkariaz gain, zer da nagusi metroko irakurleen artean? Literatura industriala, gehien bat boltsiko edizioak, egunkariak, Semanal (El Correo egunkariako igandeetako gehigarria), liburuak... Noizean behin, euskarazko liburuak ere agertzen dira. Orduan da geratzen naizenean pertsona horri begira harrituta. XXI.mendean horrela ibiltzea ere...

Baina hau da egi bakarra, mundua horrela funtzionatzen du. Zenbat eta errezagoa izan irakurtzeko orduan, gero eta irakurle gehiago lortu idazle edo liburu horrek.

Kartxotenekoborda

2005-04-10T19:05:00.000+02:00

Izen bitxia, ez? Bai, hori da Amaia Altube lagunak jarrio dion izena bere blogari: http://kartxotenekoborde.blogspot.com

Nire klasekidea da karreran, biak ez gara oso iaioak informatika kontutan, baina ikasten joango gara! Bertsolaria dugu Amaia eta baita ere irakaslea, nire moduan. Agian horregatik eramango gara ondo, nork jakin.

Ez galdu pista bitakori honi. Testu ederrak aurkituko dituzue, bitxikeriak eta ziur nago askotan bertsoak ere argitaratuko dituela.

Ongi etorri euskal blogosferara bertsolari!

Berriro berdin

2005-04-10T13:50:00.000+02:00

Aspaldi zen ondo aurkitzen nintzela fisiko: ez esginzerik, ez rotura fibrilarik, ... Ederto, medikuarenetik pasa gabe ia bi urte.

Birritan nago ezkerreko hankatik operatuta. Futbolean eta bizikletan nenbilen. Horren erruz bulto bat atera zitzaidan orkatilaren goikaldean, kanika bat balitz bezala. Min handia ematen zuen. Hainbat froga egin eta gero medikuak esan zidan ernia muskular bat neukala, muskulua hautsita, alegia. Konpontzeko era bakarra ebakuntza egitea zela, baina lasai egoteko oso erreza zela eta ongi aterako zela.

Bi operazio eta biak txarto, artista bat tipoa! Lehenengoan ernia ez zuen konpondu eta orkatilera doan tendoia moztu zidan. Bigarrenean ez dakit zer egin zuen gemeloa ere izorratu zidala. Orain zer? Orkatilean ez daukat sentsibilitaterik, gemeloan muskulu supernumerario bat daukat (muskulu bat gehiago) eta rotura de fibras ugari. Hainbat espezialistarengana joan naiz eta esan didate ez dagoela zer eginik.

Ebakuntza horiekin asko sufritu dut, oso txarto pasatu nuen. Kirola utzi beharra, rehabilitazio ugari (emaitzak lortu gabe), ... Denbora asko kostatu zitzaidan onartzea ez zela berdina izango eta ohitu beharko nintzela bizitza lasaiago bat egiten. Kasu hauetan buruak agintzen du, eta eskerrak onartu nuen bizitza aldatu beharko nuela. Muletekin ia hiru urte egon nintzen.

Asteazkenean nabaritu nuen hanka ez neukala ondo, mina neukala. Pentsatu nuen eguraldi aldaketa izango zela eta ez nion garrantziarik eman. Baina okertuta nengoen, rotura de fibras bat daukat berriro. Azkenaldian mendira joan naiz, umeekin egon naizenean futbolera jolastu, pasio ugari eman ditut (batzuk erdi korrika), ... Hau da: hanka forzatu dut gehiegi eta orain ordaina etorri da.

Aste batzuk lasai egon beharko naiz, ez dakit nola lortuko dudan, baina beno. Bi aste barru medikuarengana joango naiz. Ez dit soluziorik emango, baina amari sartu zaio buruan eta ia nork kentzen dion.

Istorio honekin 16 urte nituela hasi nintzen eta gaur egun 23 ditut. Gero esaten dute medikuetan sinistu behar dela. Nik konfiantza galduta daukat eurengan. Bizitza aldatu behar izan nuen beraien erruz. Rehabilitazio gorrotagarriak pairatu ditut, ez dakit zenbat froga... Esperantza galduta daukat, pentsatu nahi dudana da ez dela okertuko.

Berriro berdin

2005-04-09T15:47:00.000+02:00

Nire begietatik...

2005-04-07T11:36:00.000+02:00

Goitik behera egon naiz irakurtzen orain arte idatzi ditudanak hemen (ondorio garbi bat atera dut: errepasatu behar dut idazten dudana, batzuetan akatsak daudelako, aupa ni!). Artikulu batzuk onak dira, gustora geratzekoak; beste batzuk penagarriak, balekoak direnak...

Erabaki nuenean, nik ere blog edo bitakora bat eduki behar nuela, asmoa zen egunero idaztea zeozer. Karreran tamalez ez da askorik idazten, pena bat. UK aldizkarian jada ez dut idazten, eta beno, zerbait egin beharra zegoen. Alferra naiz gauza batzuetarako, oso alferra papera eta boligrafoa hartzeko egunero.

Uste dut, nire uste apalean, helburua lortu dudala. Behintzat, badakit nahiz eta egunero ez izan, zerbait idatzi behar dudala eta buruari eragiten diot. Nire ikasleekin gertatzen zaizkidanak kontatu dizkizuet, nire buruhausteak, liburu bat edo besteren iruzkina, bertsolaritzako kontuak, ...

Ez nekin asko iraungo nuen blog honekin, ez nekien ohituko nintzen hemen idazten. Baina bai, iraun eta ohitu naiz. Esperientzia oso positiboa da. Politena, norbaitek irakurtzen duela, komentarioren bat edo beste uzten dutela eta gogoak ematen ditu aurrera jarraitzeko. Eskerrik asko guztiei.

Bakartasunaz bi hitz

2005-04-06T09:00:00.000+02:00

Bakartasunaz bi hitz. Hau da Filipe Bidart-en (IK-ko preso politikoa) lehen liburua. Gogorra, baina era berean samurra, goxotasunez betea.

Txalapartako bazkidea naiz eta atzo heldu zitzaidan etxera. Autobusean hasi nintzen irakurtzen lanerako bidean, baina itxi nuen. Liburu hau lasai irakurtzekoa da, etxeko besaulkian edota ohean mesanotxeko argia lagunduta. Askoz gehiago gozatzen da horrela eta halaxe egin nuen atzo gauean.

Bere alabak eskatu zizkion bi hitz idazteko, ikastolan azaltzeko zer den bakartua egotea. Azkenean, bi hitz horiek liburu bilakatu dira. Ez da oso mardula, ehun orri pasatxo ditu. Ehun horri horietan ikasten duzu zer den bakartua egotea Frantziako kartzela bateko ziega batean, eta are txarrago: mitard batean (Frantziako kartzeletako zigor ziega).

Asko hitz egiten zuen bere buruarekin, abestu euskara ez ahazteko, pasio amaigabeak ziega barruan... Bitxikeria asko kontatzen ditu. Badago bat niri irribarre bat sortu zidana. Beti galdetzen omen zioten ia patiora irten nahi al zuen. Berak nahiz eta euria egin baiezkoa ematen zien funtzionarioei. Presoak baietz esaten badu, funtzionarioak izorratu behar dira eta kanpoan egon presoarekin. Horrelako garaipen txikiekin esaten digu Filipek aguantatu zituela hainbat eta hainbat hilabete bakartuta. Bazkaria ere ekartzen ziotenean, ahal zuen denbora guztia galtzen zuen funtzionarioak haserrerazteko. Hainbat istorio, gatibu egon den oro bizi izan dituena.

Tamalez, beste liburu bat espetxe politikari buruz. Hori bai, ederra eta hunkigarria. Desiatzen nago Filipen hurrengo liburua askatasunaz mintzatzea.

Arangoiti Ikastola

2005-04-05T20:05:00.000+02:00

Atzo inauguratu zuten Arangoiti Ikastola. Ziuraski guztiok ezagutuko duzue, agian, Euskal Herriko ikastolarik ezagunena egin zen orain bi urte. 2003ko Nafarroa Oinez antolatzeko ardura izan zuten.

Hondamendia izan zen egun hura. Uste dut guztiok egin genuela negar. Izugarrizko euri jasa eta agur egun horretarako prestatuta zegoen guztia. Umeak negarrez, antolatzaileak ere, ... Nik ere. Telebista ikusi eta ezin izan nien malkoei eutsi.

Horrelako jai bat antolatzea oso gogorra da. Urte bat ematen duzu egun bateko jaia antolatzen. Bi Ibilalditako antolakuntzan ibili naiz, 1997koa eta 2004koa. Ordu piloa sartu behar dira, baina ikastola barru-barruan badaramazu gustora egiten da. Gurasoak ikusi ditut ikastolaren alde lan egiten. Publifikazio garaian lan asko egin zuten ikastola pribatu geratzeko, baita lortu ere. Ikastola, ikastola da (zeinen azkarra naizen).

Ume hauek ikastola nahi zuten, ikastola duina. Euskal Herriko jendearen ekarpenei esker ikastola eraiki dute. Bai, euskaldunak burugogorrak gara eta denaren gainetik solidarioak. Jaia ez zen ospatu, baina hurrengo goizean guztiok joan ginen bankuetara gure diru apurra sartzera. Arangoiti Ikastola denona da, denok jarri dugu apurtxu bat ikastola eraikitzeko.

Orain ikasleek ikastola duin bat edukiko dute: gela egokiak, kalefakzioa, ... Badakizue: Ezina, ekinaren eginez egina!

ZORIONAK ARANGOITI!

"Filosofeo moment"

2005-04-04T03:35:00.000+02:00

Bai, batzutan buruari buelta gehiegi ematen dizkiot, nahi baino gehiago. Zerbaitetarako balio duen? Ez daukat oso argi, baino %90 batean ziur nago ez duela balio. Baina nik tinko jarraitzen dut!

Atzo hasi nintzen pentsatzen ia zer egingo dudan etorkizun hurbil batean. Planak egiten nabil nahi baino lehenago, baina zeozer pentsatu beharko da bide bat jarraitzeko. Gauza asko ez ditut argi, ez dakit zer gertatuko den.

Lehentasun guztia karrerak dauka. Baina arazoa da noiz bukatuko dudan... Nahi baino gehiago luzatu da eta ondo joanez gero datorren urtean lizentziatu beharko nintzateke. Baina hitz handia da lizentziatura. Abiadura apurtxu bat sartzen badiot nire buruari, agian lortu dezaket.

Lana ere hor dago. Ikasten nagoen bitartean lan ona da. Soldata ona daukat, bertsolaritza irakasten dut (gustatzen zaidana), umeak gustora daude, umeak gogoko ditut... Baina bizitza guztian bertsolaritzako irakasle moduan... Ez dut nire burua hortan ikusten 40 urterekin. Bertsolaritza irakasteko gaztea izan behar zara, umeak motibatu jokuekin edo dena delakoekin. Batzuen ustez oker egongo naiz, baina nik horrela ikusten dut.

Beste alde batetik skouta dago. Bai, egun hauetan asko idatzi dut hango gorabeherei buruz. Asko estimatzen dut toki hori eta bere jendea. Asmoa da karrera bukatu arte hor egotea, baina uste dut nire egonaldia gehiago luzatuko dela. Zergatik? Ez daude begiralerik, eta ahal dudan bitartean gustora egongo naiz han laguntzen.

Gero ere bertso-eskola hor dago. Nahiz eta ez dudan kantuan jarraitzen, antolakuntzan eta gai-jartzaile lanak egiten ditut. Denbora kentzen du, nahi baino gehiago. Bertso-eskolak pozak ematen ditu, baina disgusto asko ere. Asko eman dit bertso-eskolak eta nola edo hala eman didan hori bueltatu behar diot.

Buelta asko lepo gainean daukan meloiari, baina bakoitza den modukoa da, ez? Urte batzuk barru, jarraitzen badut blog honekin, ikusiko da zer gertatu den.

Portzierto, begirale nahi izanez gero badakizue!

Bat gutxiago! Zorionak ANDONI!

2005-04-03T05:37:00.000+02:00

Gaur berri pozgarri bat hartu dut. Gara ireki eta Euskal Herriko orrialdeei begirada bat ematen ari nintzelarik, irakurri dut nola preso batzuei ongi etorria egingo zitzaien. Hara non, ikusi dudan Galdakaon ongi etorria egingo zitzaiola Andoni Beroizeri. Ez nuen sinisten! Ia bi urte elkarri bidaltzen dizkiogula gutunak. Ez nekien irtengo zenik kalera, baina poztu naiz. Noizbaten egunkaria irakurtzeak poztasunak ematen ditu.

Orain dela bi urte berak igorritako gutun bat irakurri nuen Garan eta asko hunkitu ninduen. Erabaki nuen idatzi behar niola eta halaxe egin nuen. Apurka-apurka adiskidetasun bat sortu da. Gauza askori buruz hitz egin dugu gutun horietan, baita ere bertsoak trukatu. Orain aukera izango dut berarekin hitz egiteko. Libre, aske, inolako lotura barik! Bihotz-bihotzetik ZORIONAK ANDONI!

Bat gutxiago, baina asko geratzen dira gatibu barroteen artean.
Euskal Presoak Euskal Herrira!

Ilegalizazio gehiagorik ez!

2005-04-02T01:04:00.000+02:00

Atzo berandurarte geratu nintzen irratia entzuten, jakiteko zein izango zen Auzitegi Gorenaren erabakia. Denok genekien zein izango zen, baina euskaldunok amets egitea gogoko dugu, beraz, esperantza ñimiño bat geneukan. Azkenean esperantza hori zapuztu zen, Auzitegi Gorenak Aukera Guztiak plataforma ilegalizatu zuen.

Alderdi bateko militantea naiz (ezagutzen nautenek badakite zein den). Batzuen iritziz nire alderdiak ondo jokatzen du eta besteen iritziz txarto, denetarik. Baina nik gauza bat argi daukat: bidezkoa da ideiak guztiak hautesontzietan egotea. Bidezkoa ez, BEHARREZKOA da. Hau al da XXI.mendeko demokrazia? Alderdiak, elkarteak, egunkariak, ... ilegalizatu dituzte. Zein izango da hurrengoa? Bide honetatik nora helduko gara?

Galdera ugari eta erantzun gutxi. Horrelakoxea da Euskal Herria.

Blogak & Birrak Elgetan

2005-04-01T07:19:00.000+02:00

Apirilaren 17an Euskal Blogarien lehenengo topaketa Elgetan, Espaloia Kafe Antzokian http://www.espaloia.com

Hemen aukera izango dute euskal blogariek beraien lana erakusgai edukitzeko. Edonor bertaratu daiteke hara nahiz eta blogaria ez izan. Aukera dago portatila eramateko edota katxarroa (ordenagailu handia).

Ni ezin izango naiz joan, ez daukat nola joan eta tamalez astelehenean fitxatu beharra dago beharrean. Zer egingo diogu.

Beraz, badakizue, Elgetara hurbildu eta gozatu euskal blogosferaz!

Nola bideratu dezakegu ume edo gazte bat literaturara?

2005-03-30T11:18:00.000+02:00

http://www.getxo.net gure udalerriko orrialdea da. Batzutan sartzen naiz ia zer dion gure udaletxe "maiteak". Gaur gauza berezi bat aurkitu dut "Ume eta gazteentzako liburu eguna 2o05". Harritu naiz, ez nekien gure herrian horrelakorik ospatzen zenik. Apirilaren 2an eta 3an egingo dira ekitaldiak. Kale antzerkia, ipuin kontalariak, marrazkiak, ... Hans Christian Andersenen jaiotzaren egunean egiten da ekitaldi hau.

Nire garaian ez zegoen horrelakorik, ez zuten hainbeste nekatzen buruan herrian umeek kontaktua eduki zezaten irakurketarekin. Lehen liburu gutxi zeuden: Ibai Urpekari, Teo, itzulpen batzuk, ... askoz gehiagorik ez. Orain aukera zabala daukate ume eta gazteek literaturan murgiltzeko.

Pasa den astean, kanpamenduan, gaztetxu batzuekin nengoen berbetan irakurketari buruz. Batzuk denbora librea aprobetxatzen zuten irakurtzeko eta esan nien ia nola etorri zitzaien irakurtzearen zaletasuna. Etxetik datorkie zaletasuna, gainera baten amak Getxoko liburutegian egiten du lan. Baina bat zetozen gauza batekin: ikastolan ez zituzten zaletu irakurtzera.

Ikastolan behartzen zaituzte irakurtzera, irakasleek aukeratutako liburu ziztrin bat. Askotan ziztrinak izaten dira, zergatik? Aukeratzen dituzten liburuak beti dauzkatelako fitxa batzuk eta horiek erabiltzen dituztelako azterketa egiteko. Horri deitzen zaio garrantzi eza. Nola motibatuko dituzte umeak irakurtzen eurei gustatzen ez bazaie? Kasu guztietan ez da horrela, baina gehienetan bai.

Agian beste metodo bat bilatu beharko litzateke gazteak zaletzeko. Ez dakit zein izan daitekeen, horretan ez naiz aditua. Euskal literaturak liburu ugari ditu haur eta gazte literaturan eta horiek bultzatu beharko genituzke.

Orain irakasleen txanda da, zer proposatzen duzue?

Denbora aurrera doa...

2005-03-30T08:43:00.000+02:00

Egun hauetan goiz altxatzen egon naizenez, gaur hamaikak arte egon naiz ohean. Beraz, goiza ez dut batere aprobetxatu.

Arratsaldean asmoa neukan etxean gelditzeko eta lana aurreratzeko. Ez zen plan tentagarria, beraz arratsaldean Algortara joan naiz. Normalean metroa hartzen dut, baina gaur oinez joan naiz. Ez dut aukeratu egun ederrena, baina gaur iruditu zait Arriluze eta Portu Zaharra inoiz baino politago zeudela. Bost egun zaudenean zure herritik kanpo, faltan botatzen da zure inguruko guztia.

Argazki dendara joan naiz, album batzuk erosi behar nituen, skouteko argazkiak ordenatzeko (beste gauzarik ez, baina argazkiak barra-barra ditugu). Edurekin egon naiz berriketan eta azkenean oparitu dizkit albumak. Beti eramaten dizkiogu argazkiak berari, jator askoa tipoa.

Skoutera heldu eta han zeuden nagusiak telebista ikusten. Nagusiak "skouteko piramide" partikularrean, 17 urte dituzte. Hasi naiz ordenatu gabeko argazkiak ateratzen eta buuff! Barrezka egon naiz. Orain bi urtekoak ziren argazkiak eta umeei asko nabaritzen zaie zenbat aldatu diren. Nirekin zeudenak harrituta zenbat aldatu diren beraiek ere. Erderaz esaten den bezala "ley de vida" da.

Argazkiak ikustean ere tristezia sartu zait une batetan. Argazki horietan Jagoba agertzen zen. Orain dela bi urte alde egin zuen gure artetik Udalaitz mendian istripu baten erruz. Pozik agertzen zen argazkietan, umeekin jolasean, azken batean bere saltsan. Argazki askotan agertzen zen, nirekin zeudenak triste jarri dira. Nahiz eta begirale moduan ibili beraien laguna zen eta gogorrak izaten dira gauza hauek. Onartzen dut kostatu zaidala bere argazkiak albumean jartzea, itzelezko lana. Baina bizitza horrelakoa da.

Arratsalde polita pasatu dut. Ez da beste munduko ezer izan, baina gauza asko gogoratu ditut. Gauza batez ere ohartu naiz: azken urteetan egin dudan gauzarik onena begirale izatea izan dela. Ume horiek asko eman didate eta emango didate.

Eskerrik asko Suso

2005-03-29T06:03:00.000+02:00

Bueltatu naiz azkenean! Bostak inguruan heldu gara Algortara tropa guztiarekin.

Oso ondo pasatu dut nahiz eta hasieran gogo barik joan. Ez dakit zenbat denbora egon ginen Boluetan Bermeorako trena itxaroten, baina beno, han beltzaran jarri ginen (gauza positiboak ere atera behar dira). 12ak inguruan iritsi ginen Zugastietako Urgozo etxera eta han itzi genituen trasto guztiak. Lehenengo egin genuen gauza hamaiketakoa, badakizue, hau ez da barkatzen!

Gauza asko egin ditugu. Mendira joan gara, Bizkargira hain zuzen. Era guztietako jokoak egin ditugu, eskulanak, gaubelak, ... Aspertzeko denborarik ez da izan. Agian politena izan da oraingoan adin guztietakoak joan garela batera. Adinaren arabera dauzkagu umeak banatuta eta bakoitza aterpe batera joaten da, baina oraingoan berandu zela eta denak joan gara berdinera.

Oso ondo pasatu dut eta oso ondo pasa dute umeek. Polita da ikustea 8 urteko ume bat 16ko batekin jolasten, edo bazkaria egiten, txisteak kontatzen, ... Elkar ezagutzen dute eta ez daukate arazorik gauzak elkarrekin egiteko.

Baina egonaldi honek gauza triste bat utzi digu. Susok begirale izateari utziko dio. 27 urte ditu eta lan bat topatu du eta ez dio denbora askorik utziko skoutean ibiltzeko. Zer esango dizuet, azken hiru urteetan hiru begiralek utzi dute, bakoitzak bere bizitza egin behar du. Txikitatik dabil Suso skoutean: lehenengo ume bezala eta gero begirale bezala. Skouta berarentzat dena da eta dena eman die umeei eta baita begirale garenoi.

Malko asko juan dira une horretan. Niri behintzat baten bat ihes egin dit eta umeei zer esan. Bera ere... Oso gogorra izan da, beragatik hor egongo zen bizi osorako, baina ezin da. Hitz batzuk eskatu dizkiogu eta negarrez hasi zaigu.

Bidean gentozela, pentsatzen egon naiz nik uzten dudanean zer gertatuko den. Karrera bukatzen dudanean utzi nahi dut. Karrera gehiegi luzatzen ari zait tamalez (ez begirale izaten jarraitu nahi dudalako). Ziuraski malkoak isuriko ditut, denek dakite nolakoa naizen. Ume horiek asko ematen didate, egunero zerbait irakasten dizute eta eskertzen dute eurekin egotea eta zure denbora eurei eskeintzea.

Baina Suso bezalako gehiago etorriko dira (edo hori pentsatu nahi dut). Milesker Suso egin duzun guztiagatik!

Banoa bost egun hauek!

2005-03-24T07:13:00.000+01:00

Bai, banoa (ez betiko). Egia esan, gogo handirik gabe.

Umeekin noa Zugastietara (Muxika). Bost egun igaroko ditugu han. Beti egiten dugu irteera Gabonetan, Aste Santuan eta udan. Udan hamar egun izaten dira eta besteetan, aldiz, bost egun.

Oso aktiboak izaten dira irteerak: pista jokoak, jokoak, tailerrak, olinpiadak, mendia, ... aspertzeko betarik ez dugu izaten eta askotan eskatzen digute umeek lasai egoteko denbora. Badakizue, nahi duguna da umeak nekatu eta gauetan lo egitea. Nik ere egin dut eta gauean beti dago gaupasarako gogoa je,je,je! Aprobetxa dezatela ahal duten bitartean.

Beraz, bost egun hauetan ez duzue "sasi-artikulorik" izango hementxe. Ondo pasa oporrak eta bueltararte!

P.D: Portzierto, ederto pasa ABERRI EGUNA!

Nire artxibategi partikularra

2005-03-23T08:17:00.000+01:00

Ezagutzen nautenek badakite nire ordenaren barruan apur bat desordenatua naizela. Baina kontuz, ederto dakit non dauzkadan paper guztiak gordeta, nire etxea artxibategi bat da!Ja,ja,ja! Egunkariak, aldizkariak, ... edozer aurkitu daiteke. Beti eduki dut zaletasuna horrelako gauzak edukitzeko eta askotan baliagarriak izan zaizkit lanak egiteko. Gehien bat nobelak eta bertsolaritzari buruzko liburuek hartzen dituzte apal horiek.

Baina gaur ama nazkatu da. Bai, bai, 23 urte dauzkat eta oraindik daukat erretolika botatzen. Esan dit horrela ezin dela: "Tienes no se cuantos libros, apuntes, periódicos, ... ¡Me estás invadiendo la casa!" Uste dut gura duela etxetik joatea!

Orain urte batzuk logela aldatu behar izan zidaten liburuak ez zirelako apaletan sartzen. Txoritoki handi bat daukat (nire aitan esanetan "la oficina") eta hemen daukat ordenagailua eta pila bat traste. Hori bai, liburu denak irakurrita dauzkat eta gehienak ni erosiak dira.

Norbaitek baldin badauka lekutxoren bat nire liburuak sartzen ba eskertuko nioke!

Nazioarteko Poesiaren eguna

2005-03-22T01:45:00.000+01:00

Gara egunkaria erosi dut gaur, astelehenetan ez baita Berria ateratzen. Eta hara non, kulturako orrialdetara heldu naizenean irakurri dut gaur Nazioarteko Poesiaren eguna dela. Ez neukan ideairik ere ez gaur ospatzen zenik. Oheratuko naiz gauza bat gehiago ikasita.

Poesia gustokoa daukat. Gustorago irakurtzen dut nobela bat, baina azkenaldian liburu ederrak atera dira. Libreta horiko poemak (Pako Aristi) edota Arrakalak (Gotzon Barandiaran). Ezin aipatu gabe utzi Joseba Sarrionandia, ez dakit zenbatetan irakurri dudan Gartzelako poemak! Sentimental bat izango naiz, baina malkoak ere isuritzen ditut. Poeta asko daude Euskal Herrian, gazte zein ez hain gazte, gaur zuen egunean zorionak euskal letrak aberasteagatik!

Eta bukatzeko askotan irakurri eta nekatzen ez naizen olerki baten pasarte bat: Galtzetan gordetzeko koblak, Sarrirena.

"Argi gabe ari nauzu giltzapean koblatan

oinazea bisitari gogoaren zainetan

zaindariak paper bila ari dira zeldetan

erdu eta to zuretzat gorde itzazu galtzetan."

ERROMON ERE, EUSKARAREN ALDE!

2005-03-19T23:15:00.000+01:00

Bai, gaur heldu da Korrika Getxora, giro bikainean!

Aurten bizikletaz egin dut ibilbidea. Badakit korrika joan behar dela, baina nire hanka ez dago oso ondo esfortzuak egiteko, beraz, aurten bizikletaz. Redentor eleizan parean zeukan bertso-eskolak kilometroa eta han hasi da gure bidaia. Lehenago argazki batzuk atera ditugu, oroigarri gisa. Momentua ere gogoratu behar da.

Hor hasi da bidaia, aspaldi ez nuela Korrikan hainbeste jende ikusten. Noski, eguraldiak lagundu du eta gainera zapatua da. Bertso-eskolaren kilometroa polita izan da. Bertsoa eta guzti bota dute gaztetxuek Itxas Argiari emon baino lehen lekukoa.

Hunkigarria izan da, polita. Jende ezagun asko parte hartzen, batzuk aspalditik ikusi gabe. Ez dakit, egun horretan zahar eta gazte batzen gara euskararen alde egiteko.

Beste momentu hunkigarria izan da Neguritik pasatzean. Badakizue, hemen oligarkia guztia bizi da. "Neguri entzun, Getxo euskaldun!" oihukatu dugu gogoz. Areetan ere berdina, bi auzo erdaldunenak baitira. Erromon, nire auzoan, nola ez askoz gogorrago! Pena Erromon ez daudela kilometro gehiago, batzuk kilometro gabe geratzen baitira.

Benetan goiz ederra pasatu dut. Euskararen alde "korrika" (bizikletaz). Bihar Bilbora joango gara, Andolin Eguzkitza zena omentzera. Oraingoan, korrika.

ERROMON ERE, EUSKARAREN ALDE!
IKA, IKA, IKA, HEMEN DATOR KORRIKA!
NI ERE BAI!

Sutan jartzen nau

2005-03-17T06:54:00.000+01:00

Afaltzen gauden bitartean beti ikusten dugu Teleberria. Eta berriro ere entzun dut aste hauetan zehar egunkarietako gai izan dena: euskaraz ez dakiten irakasleen arazoa.

Baina zer uste dute horiek? Sei urte euskara ikasteko eta oraindik ez dute ikasi? Gainera liberatuta egon dira, hau da, ez zuten lan egin beharrik, bakarrik euskara ikasi. Hizkuntza zaila da, onartzen dut, baina sei urtetan ez lortzea aurrerapausorik... Gero beraien ikasleei kristolako nibela eskatuko diete.

Gainera, zer eskatzen du gizarteak? Euskarazko hezkuntza! A eredua desagertu beharko litzateke. Bakarrik mantentzen dute etorkinentzako, baina etorkinak gure artean integratzeko modurik onena D ereduan ikastea da. Horrela bai ezagutuko lukete gure hizkuntza eta kultura.
Baina ez, hemen badaukagu kuadrilla bat nahiago duena erderaz jardun eta gainera ez egitea ahaleginik euskara ikasteko.

Iztuetak esan du 2000 milioi pezeta xahutu dituela Hezkuntza Saila pertsonaia hauek euskara ikasteko. Gainera dirua bota behar ezer ez lortzeko...

Gaur egungo umeak...

2005-03-15T20:51:00.000+01:00

Bertsolaritza irakasle moduan nabil, irakatsi ez dakit asko irakatsiko duda, baina saiatzen naiz. Getxon Lehen Hezkuntzako 5 eta 6.mailan ematen ditut eskolak. Guztiok ulertzeko 10-12 urte bitarteko basatiak (ez dira umeak!). Talde horiez gain, Berangon daukat taldetxo bat eta Aixerrota Institutuan ere.

Astelehenetan institutura noa, 14.00etan hasten gara eta 15.00etan bukatu. Agian ez da ordurik onena 15 urteko gazte batzuk motibatzeko, baina ezin daiteke beste ordu batetan eman. Atzo liatu zuten, baina ederto gainera!

Komunera joan nintzen, bakarrik tardatu nuen 5 minutu eta heldu nintzenerako hor zauden leihotik ezabagailuak botatzen, klarionak, koadernoak... Uste dut ez zutela nire motxila bota juxtu sartu nintzelako atetik! Kristolako bronka bota nien, hori ezin zela egin, nagusiak zirela horrelakoak egiteko (nire irakasle batek botako zidan antzerakoa).

Onena batek galdetu zidana: "Nahikari 15 urtekin ez zenuen berdina egiten?" Egia esateko, bai. Nik berdina egiten nuen ikastolan nire klasekideekin. Batxilergoko 2.mailan gogoratzen dut batzuk hiztegiak bota zituztela leihotik! Kontatu nienean ez dakit apuntatu zuten hurrengo batean egiteko edo pentsatu zuten nire kintakoak beraiek baino askoz basatiagok ginela.

Klasetik irten eta guk egiten genituenak gogoratu nituen. Askoz txarragoak ziren, baina egiteko garaian nengoen. Orain, aldiz, mahaairen bestaldean nago eta errespetua igorri behar omen dut (nahiz eta batzutan kontrakoa izan).

Silbeira txapeldun

2005-03-14T07:53:00.000+01:00

Plan ederra gaurkoa. Bertso-eskolako lau lagun (aspaldi elkarrekin egon gabeak) Lakuntzara joan gara Nafarroako Bertsolari Txapelketako finala ikustera. Asmoa geneukan bertso-afari batera joateko, baina gure inguruan ez daude.

Goizean atera gara eta Altsasun bazkaldu dugu. Aspaldiko kontuak mahai gainean: ikastolakoak, bertso-eskolakoak, ... Solasaldi polita eta aukera ederra lagunekin egoteko.

Finala, beno, ... Silbeirak nabarmen irabazi du. Gaiak, nahiko txarrak. Gai-jartzaile ibiltzen naiz eta badakit gaiak jartzea oso zaila dela, baina hain txarrak egitea ere... Hori bai, bertsolariak ederto atera dira apurutik eta bertso onik ere egon da. Aipatzekoa Estitxu Arozenaren bakarkako lana, bertsorik onenak hor entzun dira. Jende nahikotxo egon da eta Lakuntzako frontoian, giro ona.

Onena? Lagunekin egun zoragarri bat igarotzea aspaldiko partez!

Jada 23 urte...

2005-03-11T10:00:00.000+01:00

Bai, egun esanguratsua da gaur: martxoak 11. Gaur izan zen Madrileko sarraskia, milaka zauritu, ia 200 hildako. Egia esan, ahazteko moduko eguna. Goiz altxatu nintzen, amarekin neukalako hitzordua jarrita Deustun. Amoma ingresata zegoen eta erabaki genuen elkarrekin bazkaltzera joatea. Egun normala zen, beno, niretzat ez.

1982ko martxoaren 11an amak munduratu ninduen Bilboko klinika baten (gaur egun ez da existitzen, Ginecoyatreo omen zeukan izena). Aitak esana, etxera joan arte negarrez pasa nituen han igarotako egunak. Ezagutzen nautenek badakite oso etxezuloa naizela, non etxean baino hobeto? Ez dakit esperientzia ona edo txarra izango zen gurasoentzat, baina ni izan naiz euren seme-alaba bakarra. Edo oso ondo egin naute edo desesperatu dira nirekin. Hautatzekotan lehenengoarekin geratuko naiz, politagoa da behintzat.

Martxoaren 11 ez dugu ahazten, baina hemendik aurrera badakizue, zerbait polita ere gertatu zen egun horretan: ni jaio nintzen!

Denbora falta

2005-03-10T07:58:00.000+01:00

Julen Gabiriaren bloga irakurtzen dut noizean behin http://eibar.org/blogak/gabiria. "Arnasa hartzera noa" izenburua jarri zion orain dela gutxi artikulu bati (nolabait esateko artikuluarena). Eta ederto ulertzen dut esaten duena.

Badakit zer den denbora falta. Gauza askotan nabil sartuta eta ez dut izaten denborarik lagunentzat eta etxekoentzat. Askotan amak deitzen nau ia non ote nagoen, zein batzar dudan, non emango ditudan eskolak... Kaos bat da gurasoentzat jakitea non nagoen, askotan ni ere ez naiz aklaratzen...

Horren erruz, estres horren erruz, pasa den urtetik antsietatearekin nabil. Nerbioak txarto. Badakit gaztea naizela horrelakoetan ibiltzeko, baina bizitza horrelakoa omen da. Nahiko txarto egiten dut lo, hobe esanda, ez dut ia lorik egiten. Agendaren menpean bizi naiz.

Medikuak aspaldi esan zidan bizitza lasaitasunez hartu behar dudala, bizi. Baina nola egiten da hori? Norbaitek erantzuten badit eskertuko diot.

Baina ikasketak, lana, begiralea izan, etxeko kontuak, bertso-eskola, ... denarekin ezin da. Zein utzi? Ezin daiteke ezer utzi, bakoitzak gauza bat aportatzen dizu. Askotan disgustoak izaten dira, baina zer axola dio gero beste gauzaren bat ematen badizu?

Orain bi urte elkarrizketa bat egin zidaten UK aldizkarian eta honakoa jartzen zuen: "Saltsa eta ekimen guztietan bidelagun izango duzu". Egia handia Josu Arroyok idatzi zuena. Baina pistoia jeitsi beharko da ez badut nahi txarrera egin. Lasaigarriak hartzen ditut lo egiteko, baina horiekin ere ez.

Beraz, ia noiz datorren belaunaldi erreleboa eta ardura batzuk kentzen dizkidaten!

Gauzak ederto doaz!

2005-03-08T04:48:00.000+01:00

Gaur ama onkologoarengana joan behar zuen. 5etan zeukan hitzordua eta aitarekin joan da, ez dakit zein zegoen urduriago, baina beno.

Ebakuntza irailaren 2an egin zioten, kimioa eta radioa ere hartu ditu. Baina gaur, azkenean berri pozgarriak heldu dira, edo behintzat pozteko modukoak. Radioterapiako 7 sesio gehiago hartu beharko ditu eta badirudi "bitxoa" (gure etxean horrela deitzen diogu minbiziari) alde egingo duela.

Oraindik onkologoak ez dio alta emango, joan beharko du errebisioak egitera, baina pausu handia da. Malko asko isuri ditut hau guztiagatik. Ama, ama da (nola ez!), beti daukazu beldurra galtzeko. Gaur malkoak isuri ditut, baina pozik nagoelako.

2005-03-06T07:04:00.000+01:00

Orain dela urte batzuk, klase partikularrak ematen hasi nintzen. Badakizue, dirua nonbaitetik atera behar da eta gurasoei eskatzea inoiz ez zait gustatu. Ikastola ordaindu didate, orain unibertsitatea eta nahikoa egiten daude nigatik (kejatuko dira bere alabaz je, je, je!)

Bi urte daramatzat ez ditudala klase partikularrak ematen, orain bertsolaritzaren irakaskuntzan murgilduta nago. Baina noiz edo noiz, garai hartako nire ikasleei ere laguntza eskaintzen diet eskatzen didatenean.

Mikelek deitu zidan pasa den astean, analisi sintaktikoa egin behar zuela euskarazko esaldi batzuetan eta ez zela aklaratzen. Baietz esan nion, begiratuko nituela BUPeko nire apunteak eta arratsaldean joango nintzela.

Apunteak aurkitu nituen, baita liburuak ere. Baina egia esan, disgusto itzela hartu nuen. Gramatika asko landu genuen, nire ustez gehiegi. Literaturako orriak ikutu gabe zeuden, hori ez genuen landu ikastolan.

Ongi pentsatuta ikastolan bakarrik bi liburu bialdu zizkigutela irakurtzeko: Goizuetako Ezkongaiak eta Ipuin Antologia bat. Ez da tristea? Sikira gaur egun gehiago lantzen dute. Genero guztiak ikutzen dituzte, pila bat liburu irakurtzeko, ... Enbiria ematen didate, kristona!

Ikusten ditudanean DBHko ikasleak Andu Lertxundi lantzen, edota Sarriren olerkiak gogoak ematen dizkidate klase barruan gelditzeko. Agian bueltatu nahi dut ikastola garaira, izan daiteke. Baina nik literaturaz dakidan apurra, nire kabuz eta unibertsitatean ikasi dut. Berandu, baina hor dago.

PD: Analisi sintaktikoa egin behar dituzuenean, badakizue non nagoen.

Zergatik nire herrian ez?

2005-03-04T08:10:00.000+01:00

Gaur Bilboko Alde Zaharrean egon naiz. Batzar bat neukan hiriburuan eta garaiz joan naizenez kafetxu bat hartu dut. Kalderapekora joan naiz, kafetxu bero beroa hartu eta Berria irakurtzen egon naiz. Korrika dela eta, han gertu badago denda eta kamiseta ere erosi dut, polit askoa!

Atera naizenean buruari bueltak ematen hasi naiz. "Buuff Nahikari, bi lekutara sartu eta bietan euskaraz!" Tontakeri bat izan daiteke, baina ilusioa eta guzti egin dit. Nire herrian leku gutxitan eskatu dezakezu "Kafesne bat, mesedez". Euskalduna naiz, euskaraz bizi nahi dut, beste askoren moduan, baina Getxon ezinezkoa da.

Gero eta guraso gehiago entzuten da seme-alabekin euskaraz hitz egiten, baina komertzioetan oraindik asko dago egiteke. Bultzadatxo bat eman diogu gure hizkuntzari, baina lan itzela daukagu aurretik!

Pozik bueltatu naiz etxera, behintzat bi lekutan aritu naiz euskaraz eta inork ez dit esan "en castellano, por favor".

Bartra nagusi Abra Sariketan

2005-03-01T07:06:00.000+01:00

Jada lau urte dira Abra Sariketa antolatzen hasi ginela Algortako Bertsolari Eskolakoak (http://www.albegetxo.net) . Aurreko irabazleak Nerea Elustondo, Jon Martin eta Xabier Paia izan dira, aurten, berriz, Oihana Bartra bilbotarrak eraman du txapela etxera.

Jende gutxi hurbildu zen Andres Isasi Musika Eskolara. Ez dakit zergatik, baina beti gertatzen da berdina. Aurten kasualitatez, Bilboko manifestaldia zegoen. Urteen poderioz hobetuko da.

Idazkari lanetan ibili nintzen, eta nire ustez, saio eskasa izan zen. Bertso onak egon ziren, baina orokorrean eskas. Ez dakit zer gertatu zitzaien bertsolariei, baina ezagutzen ditugunak badakigu askoz hobeto egin dezaketela.

Azkenean Oihana Bartrak eraman zuen txapela Bilbo aldera. Kartzelan dauden gazteei eskeini zien txapela, bertso ederra! Agin Rezola bidean geratu zen txapela lortzeko. Kartzelako gaian doinuz aldatu zuen eta hor ihes egin zion txapelak. Hurrengoan izango da.

"Getxo: un pueblo en la diana de ETA"

2005-02-25T07:08:00.000+01:00

Esaldi polita, eh? Irakurri behar direnak!

http://www.ukberri.net irakurtzen dut egunero, gure eskualdeko berriak etortzen baitira. Interviu aldizkarian izenburuan daukazuen erreportai bat dator. Zaila omen da Getxon bizitzea, eta ni enteratu ere ez!

Egia da gure herrian atentatu asko egon direla, baina Gipuzkoan ziur berdina gertatuko dela beste herri edo hiriren batean.

Harrigarriena da Koska Irratia, jai batzordeak eta Getxo Bizia lotzen dituela ETArekin. Baina nora helduko gara? Euskal nortasunarekin zerikusia duen oro ETArekin dauka lotura. Zer egiten dute hiru erakunde hauek ez bada gure herria bultzatu? Nola dakite Espainian erakunde hauek existitzen direla? Noski, Gotzone Mora gure zinegotzi maitagarriak eman die beraien berri. Galdetu berari ia zein den bakoitzaren egitekoa, ziuraski ez duela jakingo non daude euren egoitzak ere ez.

Gonbidatzen ditut Interviuko kazetariak egun bat pasatzen Getxon. Batez ere, ikusteko zeinen ondo bizi garen herri honetan!

"Profesores monolingües se encerrarán en un instituto de Bilbo"

2005-02-22T20:03:00.000+01:00

Orain gutxi Gara irakurtzen egon naiz kafe bero baten konpainian. Ederra kafea! Egunkaria beno... gaur albiste batek harritu nau: "Profesores monolingües se encerrarán en un instituto de Bilbo".

Ez nekien barre egin, negar egin edo zer... Alde batetik tamalgarria da. Pertsona horiek erraztasun guztiak eduki dituzte perfila ateratzeko. Nire izekoren ezagun bat (historia irakaslea da nire izeko institutu batean, D ereduan), perfila ateratzen 5 urte daramatza ez badira gehiago. Baina ez pentsa eskolaz kanpoko orduetan denik. Baimen bat egiten diete eta euskaltegira doaz ikastaro trinko bat egitera. Beno hori diote, nik dakidala pertsona hau ez da joan, beste eginbehar batzuk zituen. Ez da gai elkarrizketa arrunt bat ulertzeko ere ez.

XXI.mendean eta oraindik A eredua martxan? Norentzat? Lehen aitzakia atzerritarrak ziren, baina gaur egun atzerritarrek D ereduan matrikulatzen dituzte seme-alabak. A ereduak aurrera jarraitu behar du irakasle horrek lana eduki dezaten? Ahalagin minimo bat egin behar dute euskara ikasteko, erraztasun guztiak euren alde dituzte, baina alperrik. Horrela doa gure herria! Ia Iztueta sailburuak zerbait egiten duen aurrerantzean...

Jada bi urte

2005-02-21T07:18:00.000+01:00

Jada bi urte. Gaurko egun batez, ohetik altzatu eta amak esan zidan: "Seguramente hoy no tendrás periódico, han entrado la Guardia Civil en el Egunkari". Hasieran uste nuen brometan zebilela, baina Radio Euskadi entzun eta harrituta geratu nintzen. Kioskora joan eta Maikek, beti bezala, gordeta zeukan ale bat niretzat. Altxor baten bezala daukat gordeta azken ale hori.

Askotan ez dakizu Madriletik zer erasotuko duten, baina inolaz ere ez genuen pentsatzen beraien jomuga Euskaldunon Egunkaria izan zitekeenik. Horrela izan da.

Ez dut ahaztuko Donostiako manifa. Ikaragarria izan zen! Inoiz ez dut hainbeste jende batera ikusi. Ideologia desberdinetako pertsonak, guztiak batera egunkari baten alde. Merezi izan zuen hara joateak.

Herri batzordeak antolatu ziren, nire auzoko batzordean aritu nintzen eta zerbait lortu genuen. Harpidedun askorik ez, baina kamiseta mordoa saltzea bai. Eskertzekoa da auzo erdaldun batean bizita.

Gaur egun auziperatu guztiak kalean daude, baina epaiketa ez da hasi. Onena opa diet. Egin duten delitu bakarra euskal kazetaritza suspertzea izan da. Biba zuek!

Egunkaria Aurrera!

"Medikuak esan dit minbizia dudala"

2005-02-19T13:20:00.000+01:00

Asko gustatzen zait irakurtzea, baina nahi baino gutxiago irakurtzen dut. Ikasketak eta lana lehendabizikoa da! Beno, azterketak bukatu dira eta orain denbora gehiago daukat.

Asteazkenean joan nintzen Urretxindorrara eta han aurkitu nuen Joxe Aranzabalen "Medikuak esan dit minbizia dudala" liburua. Joxeren berri daukat bere blog-atik. Faroa dauka izena, egunero ematen dio argia euskal blogosfera honi eta nola gainera!

Liburuan kontatzen du bere gaixotasuna, fase guztiak, jendeak ematen zizkion animoak internet bidez... Ederra da, sentimenduz idatzia, bihotzarekin. Oso sentibera naiz eta malko batzuk bota ditut irakurtzerakoan. Bi ordutan irakurri nuen eta berriro hasi naiz irakurtzen, gozatu dut aspaldiko partez.

Zorionak Joxe zure liburu ederrarengatik! Animo!

Ondo izan Endaitz!

2005-02-15T08:07:00.000+01:00

Orain dela gutxi dei bat jaso dut. Dei hori espero nuen, ahalik eta beranduenen hobeto, baina nahi baino lehenago izan da.

Endaitz hil da gaur. Nire ikeslea izan da Berangon hiru urtetan zehar, 11 urte zeuzkan. Ezagutu nuenean minbizia zeukan, baina denborarekin gorputz guztira hedatu zitzaion. Indartsua zen eta azkenaldian eusten ari zen. Esaten zuen indartsu zegoela, gogoarekin. Baina gaitzak bera irabazi du gaur arratsaldean.

Gogoratzen dut klaseetan egiten genituen merendolak, nola abesten zuen gogotsu bere lagunekin batera. Asko gustatzen zitzaion urte bukaerako ekitaldia prestatzea. Beti egiten genuen antzerkitxu bat gurasoen aurrean bertsoz hornitua. Ederto pasatzen genuen denok!

Orain alde egin duzu Endaitz. Alde egin duzu beste lekuren batera, baina gure artean beti egongo zara, irrifartsu, alai, zinen bezalakoa.

Ondo izan Endaitz, egun handirarte lagun!

"Cuentame"-n hori egiten zuten!

2005-02-11T08:19:00.000+01:00

Ihauterietako jai egunak eta gero, berriro bueltatu behar lanera. Ez zegoen gogo handirik, baina lana, lana da. Gaur Zabala Eskoletara joan naiz, ostegunero bezala (bai, Fernandorengana). Gaur bertso-sorta bat eraman diet, betikolez. "Amak ezkondu ninduen" aukeratu dut.

Azaldu diet, nola antzina, interesen arabera ezkontzen zirela gazte asko. Familia batek lurrak zituelako eta besteak animaliak, horrela partekatzeko... eta horrelako mila adibide daude.

Baina badirudi ez dutela ulertu. Esan diet beraiek suerte itzela daukatela, ezkondu daitezkeelako aukeratzen duten neska edo mutilarekin. Baina Paulek jo ta ke ezetz. "Baina, aber, banandu daitezke, ez?" Ba ez, garai horretan ezinezkoa zen. Ba irakurri zer erantzun didan gure lagunak: "Jo, ba Cuentame-n banatzen ziren eta hor ezin bazen bertsoak prehistorikoak dira!". Harrituta geratu naiz eta barrezka hasi naiz, zer egingo nuen bestela?

Goenkale edota Ikusgela ez dute ikusiko, baina Cuentame bai.

Euskal gazteria aurrera!

2005-02-07T11:55:00.000+01:00

Kafea hartzen nengoen bitartean, Gaur Egun-a ikusten aritu naiz. Karnabalak direnez, jai daukat eta lasai-lasai hartu dut kafetxua egunkaria eta telebista ikusiz.

Gaurko "notizia bonba" (nire lagun batek esango lukeen bezala) Jarrai-Haika-Segi epaiketa izan da. Espero nuen baino tarte handiagoa eskeini diote berriari. Badakigu nolakoa den Euskal Telebista eta harrituta geratu naiz.

Gaur egun ez dakite zer ilegalizatu, zer itxi... Askotan esan diot amari, egunen batean ni izan naitekeela barruan nagoena. Kultura arloan ibiltzen naiz, saltsa askotan, eta nork ez du esaten hurrengo jomuga ni edo beste edonor izan daitekeela?

Herriaren alde aritzea bekatua da, hobe esanda, DELITUA. Hor zeuden gazteak kristolako kondenak dituzte euren herria defendatzeagatik. Hemendik besarkada handi bat auziperatu guztiei! Eutsi gogor!

Ihauteriak Getxon

2005-02-06T08:19:00.000+01:00

Gaur ospatzen dira ihauteriak Getxon. Atzo hasi ziren ekitaldiak. Atzo eta Santa Ageda bezperan. Oso berezia izan zen: koru desberdinak kaletik abesten eta talde bat eszenatokian bere piezak jotzen.

Udaletxeak Santa Agedako koruen txapelketa antolatzen du, oso ondo, ados eurekin. Baina zergatik jartzen dute talde bat jotzen ordu berdinean? Zarraoak erantzungo digu egunen batean.

Beste kontu bat, ihauteriak Algortan beti izaten dira Bilbokoak baino aste bat beranduago. Ba ez, gure alkateak aste bat aurreratu ditu jendea ez pilatzeko. Ideia bikaina. Ai Zarraoa... zelako ideiak!

Baina, urtero bezala, txarto atera zaio. Algortako jendea ez zegoen mozorrotuta, guretzat ihauteriak datorren astean dira eta datorren astean mozorrotuko gara. Amorrua emango dio, baina ohiturak ezin dira aldatu. Gureari eutsiko diogu!

Gero arte, Kepa

2005-02-04T09:23:00.000+01:00

Gaur Erromoko kaleetara irten naiz ihauteriak ikusten. Lehengusua oraindik dabil ikastolan eta argazkiak ateratzera joan naiz. Dotore-dotore atera dira. Gaur Santa Ageda bezpera izanik, hori errepresentatu nahi izan dute. Batzuk Mutrikuko Santa Agedakoak ziren, bestea, Bermeokoak, Arratiakoak... Guapo-guapoak!

Baina tristura kutsu bat sentitu dut. Ez urteak aurrera doazelako eta ikastolan ez dudalako jarraitzen. Pertsona bat falta zen guztien artean: Kepa. Pasatzen zeudenean umeak, oraindik nire begiak bere bila zeuden, noiz agurtuko zain. Nire irakasle izan zen Kepa, izan dudan onena egia esateko. Beraren erruz nago ikasten ikasten nagoena, berak bultzatu ninduen euskal kulturan murgiltzera.

Negar malkoren bat isuri dut ikusi ez dudanean. Zaila da onartzea alde egin duela, behintzat niretzat. Gaur, ziur nago, ikastolan dantzatzen daudenean eskinatxo batetik agurtuko gaituela.

Zulako pertsonak ez dira ahazten Kepa.

Nafarroa Oinezek 25 urte

2005-02-04T04:55:00.000+01:00

Beti gustatu izan zait ikastolen jaietako kamiseta, pegatak eta batez ere abestiak gordetzea. Orain bi aste Altsasuko Iñigo Aritza Ikastolara deitu nuen eskatzeko "Nafarroa Oinez 25 urte" liburua. Abesti eta bideoklipak datoz eta irudi ederrez osatuta dago.

DVD-a ikusten aritu naiz eta abesti asko gogoratu ditut, garai haietako janzkerak (nork ez zituen 90.hamarkadaren hasieran bermuda floreszente kantoso horiek jantzi? Nik bai!)... Castillo Suarez-ek idatzi ditu testuak eta badago bat asko gustatu zaidana. Bertan kontatzen du nola beti gabiltzan bilatzen jaietan Oinezaren arropa postua, edota bokatak erosten txoznan, ... Egun horitean ez zaigu inporta dirua xahutzea. Horrelako jaietara noanean beti bueltatzen naiz diru gabe...

Ikastola barne-barnean daramat. Ikusi dut aita eta ama lan egiten ikastola aurrera ateratzeko. Aurrera atera da eta nola gainera! 1996an Betiko Ikastola ibiltzen hasi zen eta gaur egun egonkor dagoela esan daiteke. Bihar ihauteriak dira eta urtero bezala ikastolara igoko gara "karroza" denak garai zaharrak birgogoratzen eta irakasleak agurtzen.

Gogoz nago Ibilaldiako kantu guztiak noiz bilduko dituzten. Nafarroak Oinezek egin du, polita gainera.

ZORIONAK NAFARROA OINEZ!

Zuk ba al duzu planik?

2005-02-03T07:51:00.000+01:00

Atzo nork ez zuen ikusi Ibarretxe jauna Espainiako kongresuan "plan famatu" hori defendatzen? Egun guztia berdina telebistan. Nire ikasleek esango luketen moduan: zelako txapada!

Ez dudana ulertzen da, zergatik espainiar telebistako bigarren katean ematen ari ziren. Nik irakurrita eta entzunda daukanagatik, Raxoi eta "Zapatari" jaunei, espainiarrei ez zaie arduratzen plan hori. Ez bazaie arduratzen, zergatik telebistan? Ai, ai, ai ez da amaren semerik jaio ulertuko dituenak politikariak eta are gutxiago espainiarrak!

Nik egia esan, ez daukat planik. Zuk?

Bertsolariak Aixerrotan

2005-02-02T04:26:00.000+01:00

Aixerrota Institutuak Algortako eta inguruko umeak hartzen ditu, dena D ereduan ematen delarik. Hantxe taldetxu bat daukat bertsotan ikasteko gogoz, bost basati (bai, benetan, basatiak dira ez umeak je, je, je).

Urtero otsail hasieraren bueltan Aste Kulturala ospatzen dute. Aurten bertsolaritza ematen hasi naizenez eskatu zidaten ni arduratzeko. Miren andereñoari bururatu zitzaion esaera zaharren txapelketa egitea ikasleekin. Sopelan egiten da urtero, AEK-k antolatuta. Bertsolariek bertso bat bota eta entzuleek asmatu behar dute zein esaera zahar den.

Esaera zaharrak Josu Landetari eskatu (gure eskualdeko bertsolari ezaguna) dizkiot. Euskara irakaslearekin landu dituzte gelan eta atzo, erderaz esaten den bezala, "la prueba de fuego" izan zen.

DBH 4ko ikasleak zain genituen areto nagusian. Algortako Bertsolari Eskolako gaztetxuak gogotsu zetozen abesteko eta egia esan saio ederra atera zen! Ez nuen usteko entzuleak hain motibatuta egongo zirenik. Eskua altxatzen ibili ziren esaera asmatzeko, askotan bertsoak bukatu baino lehen txaloka hasten ziren. Harrituta atera nintzen, gozatu nuen eta eurak are gehiago. Kristolako beldurrarekin joan nintzen, batzuk justu-justu baitzekiten zer zen bertso bat. Bertsolariekin geratu ziren hizketan, galderak egiten... Hori ez da egunero ikusten institutu batean.

Apurka-apurka biharko bertsozaleak hezitzen goaz.

"Emperor´s club"

2005-01-31T09:06:00.000+01:00

Ikusita zer dagoen telebistan, bideoklubera joan eta pelikula bat alkilatu nuen. Normalean ez ditut ikusten, baina lagun bat han hasi denez lanean maizago joaten naiz.

"Emperor´s club" hartu nuen. Poeta Hilen Kluba-ren antzekoa da, ez hain dramatikoa, baina ederra. Historia Klasikoko irakasle baten jardunak kontatzen ditu. Eskolako potolo batean ematen ditu eskolak, Sant Bennedick´s (barkatu, baina nire ingelera erdoilduta dago) Ikastetxean. Gogoratu etorri zitzaizkidan Josetxuk batxilergoan ematen zizkigun klaseak ikastolan. Grezia, Erroma, Euskal Herriko historia, ... Garai politak ziren, behintzat ez neuzkan kezka handirik nire ikasketez gain.

Gure protagonista ikasle batekin tematzen da, klaseko alferrena izanda lortu nahi du onena izatea. Baina irakasle askori gertatzen zaigun bezala porrot egiten du. "Señor Julio César" txapelketa antolatzen dute urtero. Historia klasikoari buruz gehien dakiena "Señor Julio César" izendatzen dute.

Ikasle hori finalera heltzeagatik, merezi zuen beste bat uzten du kalean irakasleak. Batzutan senak hori esaten digu, baina...

Batzutan irakasleak nahiko injustoak izaten gara gure ikasleekin. Batzuk gogoko ditugu, besteak ezin ditugu parean ikusi ere egin... Baina denak dira ikasleak eta denek merezi dituzten aukera berdinak. Orain bakarrik falta zaigu praktikan jartzea.

Zapatuak beti berdin

2005-01-29T21:59:00.000+01:00

Beti berdin, bai. Batzuentzat zapatuak edo larunbatak juerga egunak izaten dira, atseden hartzeko eguna. Aspalditik, niretzat ez. Saiatzen naiz beranduago altxatzen, astegun soil baten ondoan ez dauka desberdintasun handirik.

Begirale nabil Algortako Skout Taldean, eta 16.30etarako beti egoten naiz hor gauzak prestatzen, umeak 17.00etan baidatoz.Normalean zapatu baten jokoak egiten ditugu gertu dagoen eskola baten patioan edo bestela tailerrak.

Gaur jo ta ke ibili gara mozorroak prestatzen. Algortako ihauterietan beti egiten dugu jaitxu bat (Bilbokoak baino aste bat beranduago). Nagusi zein ume mozorrotzen gara, "pase de modelos" egiten dugu, merendola eta musika dantzatzeko lokalean. Ederto pasatzen dugu. Desberdina bada eta umeek eskertzen dute.

Aurten margolariz goaz Koskorrak (7-12 urte bitartekoak). Gaur paleta egin dugu kartoiarekin eta hurrengo egunean amantala eta gure kapela dotorea. Ez naiz oso iaioa eskulanetan, baina umeak tartean daudenean badakizue...

Gero begiraleen batzarra edukitzen dugu 18.00etatik 21.00ak arte. Bakoitzak zer egin behar duen, gauzak lotu... Handik irten, zerbait hartu lagunekin eta etxera! Agian ez noa juergan, baina ondo aprobetxatzen dut zapatua!

Nork irabazi zuen Korrika?

2005-01-29T07:34:00.000+01:00

Bai, bai ondo irakurri duzue. Hori da nire ikasle batek egin didan galdera gelan: "Nahikari, nork irabazi zuen Korrika? Martin Fiz edo Diego García erantzutekotan egon naiz, baina ixildu egin naiz eta saiatu naiz ondo azaltzen berriro zertan datzan Korrika. Gozategiren kantua eraman diet bertsolaritzan lantzeko, "Euskal Herria Korrika!". Andoni Egañaren bertso ederrak, Gozategiren musika alaia eta hiztegi erreza 10 urteko umeentzat.

Ikasle honek, Fernando du izena. B ereduan ikasten du Algortako eskola batean. Agian bere gurasoak ez dira euskaldunak eta ez daude euskal kulturan murgilduta. Horregatik ez du jakingo zer den Korrika. Baina gelan ez dio azaldu bere andereñoak? Bi urtero Korrika Txikian parte hartzen dute, norbaitek azaldu beharko die zergatik egiten duten korrika ez? Ba badirudi ezetz, lan hori niri tokatu zait. Askotan pentsatzen dut ia ezjakintasun horren errudunak nortzuk diren: gurasoak ala irakasleak.

Beraz, norbaitek badaki nork irabazi zuen 1997ko Korrika hura, Fernandok eskertuko dio.

Estrenoa!

2005-01-27T10:59:00.000+01:00

Azkenean erabaki dut blog bat egitea. Ez dakit zergatik, baina azkenean hemen dago. Nire pasiorik handienetakoa idaztea da, eta agian blog honekin, nire buruari behartuko diot egunero zeozer idazteari. Gogoz ekingo diot idazteari, bai horixe! Hemendik aurrera hemen izango nauzue!